【ท่านลุงหวังคำนวณดูแล้ว หากความเร็วในการฝึกฝนของเจ้าเป็นเรื่องจริง ก่อนตายก็อาจมีโอกาสทะลวงเป็นยอดฝีมือระดับปฐพีสักครั้งก็ได้】
【นั่นคือยอดฝีมือระดับปฐพีเชียวนะ】
【ยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักยุทธ์อันหนานในยุครุ่งเรือง ก็เป็นเพียงยอดฝีมือระดับปฐพีเท่านั้น】
【แม้คนหนึ่งจะอยู่ขั้นสูงสุดของระดับปฐพี ส่วนอีกคนอยู่ขั้นต้น แต่ความแตกต่างด้านพลังฝีมือระหว่างทั้งคู่ใหญ่หลวงยิ่งกว่าระหว่างคนกับสุนัข】
【ถึงอย่างนั้นก็ยังนับว่าอยู่ในระดับชีวิตเดียวกัน】
【“เจ้าต้องการเงินเท่าไร?”】
【สีหน้าของท่านลุงหวังเคร่งขรึมขึ้น】
【เจ้ายกนิ้วขึ้นห้านิ้ว คาดว่าท่านลุงหวังคงเหลือเงินอยู่ประมาณนี้】
【“ได้ งั้นเอาไปก่อน 50,000 ตำลึง ลองดูก่อน หากเจ้ายังรักษาความเร็วในการฝึกฝนตอนนี้ไว้ได้ เงินที่ข้าเก็บไว้ทำโลงก็จะยกให้เจ้าทั้งหมด!”】
【น้ำเสียงของท่านลุงหวังหนักแน่นเด็ดขาด ไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้ง】
【เจ้าชะงักไป เงินที่ต้องการคือ 5,000 ตำลึง แต่ตอนนี้กลับเพิ่มขึ้นเป็น 10 เท่า!】
【จากนั้นความยินดีก็เอ่อล้นขึ้นในใจจนแทบกลั้นไม่อยู่ ท่านลุงหวังมีทรัพย์สินเก็บไว้มากกว่าที่เจ้าคิดเสียอีก แค่หยิบยื่นมาให้ ก็เพียงพอจะอัดเจ้าให้เต็มอิ่มแล้ว!】
【พอได้สติ เจ้าลองคิดดูแล้วก็เห็นว่าเป็นเรื่องปกติ】
【หากท่านลุงหวังอาศัยเพียงความสัมพันธ์กับโม่ชางเหลย เป็นแค่ยามเฒ่าที่คอยหลอกลวงผู้คน อย่างมากก็คงเก็บเงินได้ 30,000 ตำลึง】
【แต่ตัวตนที่แท้จริงของเขาคือบุตรนอกสมรสของจางอันหนาน ยอดฝีมือขั้นสูงสุดของระดับปฐพี อดีตประมุขสำนักยุทธ์อันหนาน】