【เจ้าลังเลอยู่บ้าง เงินห้าตำลึงเป็นทรัพย์สินทั้งหมดที่เจ้ามีแล้ว】
【ตอนเป็นบ่าวรับใช้ในตระกูลกู้ เจ้าไม่มีเงินเก็บเลย เงินที่ติดตัวอยู่ก็เป็นเงินที่เนี่ยจิงอวิ๋นให้ไว้ใช้จ่ายเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสถานการณ์เช่นนี้ เขาย่อมไม่ให้เจ้ามากนัก】
【แต่ผ่านไปเพียงไม่กี่อึดใจ เจ้าก็ตัดสินใจซื้อ】
【สำหรับยอดฝีมือชั้นหนึ่ง การหาเงินไม่ใช่เรื่องยาก ต่อให้ใช้แรงงานหนัก อย่างน้อยปีหนึ่งก็ยังหาเงินได้เป็นร้อยตำลึง】
【เจ้าส่งถุงเงินที่มีเงินสี่ตำลึงกับเหรียญทองแดง 1,000 เหรียญให้ชายเฝ้าประตู】
【เขารีบโยนหนังสือเก่า ๆ เล่มนั้นให้เจ้า】
【เจ้าเปิดดู】
【บทที่หนึ่ง: วิธีเลือกอาจารย์ฝึกสอนที่เหมาะกับตน】
【บทที่สอง: ความชอบของอาจารย์ฝึกสอนแต่ละท่านในสำนัก】
【บทที่สาม: ข้อสันนิษฐานเล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับการหาทางลัดเข้าสำนักชั้นใน】
【บทที่สี่...】
【เจ้าอ่านหนังสือทั้งเล่มรวดเดียวจนถึงหน้าสุดท้าย แต่ก็ไม่พบสิ่งที่ตนต้องการ】
【เจ้าช้อนตามองหัวหน้าผู้เฒ่าที่ยังนับเงินอย่างเบิกบาน อดไม่ได้ที่จะอยากฟาดหนังสือเก่า ๆ เล่มนี้ใส่หน้าเขา】
【แต่เมื่อนึกได้ว่ายังต้องพึ่งพาเขา เจ้าจึงข่มใจไว้】
【「ท่านลุง ข้ามาสมัครเป็นอาจารย์ฝึกสอนในสำนัก ไม่ได้มาฝากตัวเป็นศิษย์ของสำนักขอรับ!」】
【「เจ้ามาสมัครเป็นอาจารย์ฝึกสอนหรือ? แล้วเหตุใดไม่บอกแต่แรกเล่า?
ถ้าบอกแต่แรก ข้าก็ไม่ขายคู่มือแนะนำการเข้าสำนักอันล้ำค่าเล่มนี้ให้เจ้าแล้ว」】
【บนใบหน้าของท่านลุงยังคงมีท่าทีเสียดาย】
【「คืนเงินให้ข้าเถิด แล้วคู่มือแนะนำการเข้าสำนักอันล้ำค่าเล่มนี้ ข้าก็คืนให้ท่านได้」】
