「คำศัพท์หายไปแล้ว」
「ดูท่าพอเอาสิ่งของออกมาแล้ว มันก็จะไม่อยู่ในรูปแบบคำศัพท์อีก」
กู้ฝานครุ่นคิด
「แต่ยังดีที่สิ่งของซึ่งแปรมาจากคำศัพท์ สามารถเก็บไว้ในมิติระบบได้โดยตรง ไม่ยุ่งยากอะไร」
ระบบเงินกู้มีมิติอยู่เสมอ อีกทั้งยังมีขนาดไร้ขีดจำกัด ทว่าจัดเก็บได้เฉพาะสิ่งของที่ระบบผลิตขึ้นเท่านั้น
ก่อนหน้านี้กู้ฝานไม่มีข้าวของอะไร จึงไม่เคยเปิดใช้งานมัน
วันนี้มิติระบบจึงได้ต้อนรับผู้มาเยือนเป็นครั้งแรก
กู้ฝานเก็บเขาของหมูเขาเดียวไว้ในมิติ แล้วสวมเสื้อคลุมหนังทับลงบนร่าง
คนต้องอาศัยเสื้อผ้าช่วยเสริมสง่าราศี เพียงครู่เดียวเขาก็ดูหล่อเหลาเพิ่มขึ้นมาก
แต่ในหมู่บ่าวรับใช้ เสื้อผ้าชุดนี้กลับทำให้เขาโดดเด่นเกินไปหน่อย
「ถ้าเสื้อคลุมหนังนี่เปลี่ยนให้ดูธรรมดากว่านี้ได้ก็คงดี」
แสงเรืองรองสายหนึ่งวาบผ่าน เสื้อคลุมหนังบนกายกู้ฝานพลันหยาบเก่าและขาดวิ่นขึ้นมา
「ทำได้จริงด้วย หรือว่ารูปแบบของเสื้อคลุมหนังจะเปลี่ยนไปตามความคิดของข้าได้」
กู้ฝานเริ่มทดลองทันที
ไม่นาน เสื้อคลุมหนังของเขาก็เปลี่ยนเป็นเหมือนเสื้อผ้าผ้าหยาบของบ่าวชั้นสามทุกประการ แม้แต่สัมผัสก็แทบไม่ต่างกัน
มีเพียงผลพิเศษที่เสื้อคลุมหนังมอบให้เท่านั้นที่ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
「ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมจริง ๆ! มีเสื้อคลุมหนังนี่ ก็เท่ากับมีเสื้อผ้าได้ทุกแบบ ต่อไปไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกแล้ว」
กู้ฝานหันความสนใจกลับไปยังการจำลองอีกครั้ง
【เจ้าสวมเสื้อคลุมหนังของหมูเขาเดียว แล้วไม่นานก็พบข้อดีอันน่าอัศจรรย์ของมัน ซึ่งสามารถเปลี่ยนรูปแบบได้ตามใจ】