"ก็รู้สึกว่าเราดีมากเลยนี่นา เสี่ยวเฉียวยังทำท่าทีกระอักกระอ่วน เธอก็แค่พูดกับหัวหน้าหน่วยน้อยด้วยน้ำเสียงออดอ้อน กับพวกเราไม่เกรงใจสุด ๆ!"
เฉินเสี่ยวเฟยพูดพลางเดินออกไปทั้งอย่างนั้น
ไป๋ซู่บอกว่าเขาจู้จี้อย่างกับคนแก่ ถามเขาว่าจะเงียบสักพักได้ไหม
เฉินเสี่ยวเฟยก็เริ่มออกอาการ "ก็ไม่! ก็ไม่! รำคาญนายนี่แหละ!"
ไป๋ซู่แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่
เพราะโมโหจริง ๆ
หวังเวยหู่สีหน้าเหนื่อยหน่ายใจ บอกให้คนทั้งสองรักษาภาพพจน์ข้างนอกหน่อย แล้วยังดึงทั้งสองคนขึ้นมา เพราะพื้นด้านหน้ามีน้ำแข็งลื่นนิดหน่อย
เป็นห่วงจะตาย
อีกด้านหนึ่ง ฉินลั่วกำลังขอซอมบี้ตัวน้อยจับมือ "เร็วเข้า ไม่ใช่อย่างนั้น ต้องจับแบบสอดประสานกันสิบนิ้วน่ะ ทำไมมือเธอเล็กจัง? ช่างเถอะ ฉันจับเธอเองแล้วกัน"
มือเดียวของเขาจับข้อมือทั้งสองข้างของสวี่ตัวตัวได้สบาย ๆ ช่วงนี้เขาสูงขึ้นเป็น 191 หลังห่างกันแค่สองเซนติเมตร
แต่เขาก็ภูมิใจแทบตาย
ซอมบี้ตัวน้อยยังบอกเลยว่าเขาเป็นคนไร้เดียงสา หลังจีบกันสำเร็จ สุนัขใหญ่ดูเด็กกว่าเดิมอีก
แต่ก็ยังน่ารักอยู่ดี
สวี่ตัวตัวเห็นเขาห่อมือตัวเองไว้ แล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อโค้ทของเขา เห็นเขาหันมาทำหน้ายิ้มกริ่มกับตัวเอง คิดไม่ถึงว่าหนุ่มหล่อที่ทั้งหล่อทั้งโง่ ๆ แบบนี้จะเป็นแฟนเธอได้ยังไงนะ?!
ซอมบี้ตัวน้อยรู้สึกตกใจเล็กน้อย
โตเป็นสาวแล้วนะเนี่ย!
ฉินลั่วเห็นเธอทำหน้านิ่ง ๆ งง ๆ ถูกใจจนแทบละลาย ยิ้มโง่ ๆ ไม่ได้สติ รีบดึงหน้ากากของสวี่ตัวตัวลงมาจูบแก้มเธอหนึ่งทีในจังหวะที่คนข้างหน้าไม่ทันสังเกต ที่รักหอมมาก มีกลิ่นเจลอาบน้ำที่เขาชอบติดตัว เธอชอบให้เธอมีกลิ่นของเขาอยู่บนตัว