สรุปแล้วทีม 3A ทุกคนก็ดีกันหมดนั่นแหละ
ศาสตราจารย์จี้บอกให้พวกเขาหาเวลาว่างไปฝึกในห้องฝึกซ้อม บริษัทแม่รีบสร้างห้องฝึกซ้อมเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งอาคาร
ช่วงหลังจะมีการจัดเรียนการสอนหรือยังไงก็ยังบอกไม่ได้
หลักๆ ก็เพราะวันมืดมิดถ้วนหน้ากำลังจะมาถึง ข้างนอกจะเป็นยังไงก็ยังไม่รู้ เลยต้องหยุดส่งภารกิจชั่วคราวก่อน
ทุกทีมนักสู้ก็อยู่กันที่ฐานที่มั่น
“อีกสิบวันก็จะถึงวันปีใหม่แล้ว ตอนนั้นฐานที่มั่นคงจะครึกครื้นน่าดู เรื่องอื่นค่อยว่ากันหลังปีใหม่”
ครั้งที่แล้วเป็นวันปีใหม่สากล ครั้งนี้ถึงจะเป็นตรุษจีน เทศกาลที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ต้องฉลองอยู่แล้ว ถ้าไม่ฉลองล่ะก็ เด็กๆ รุ่นหลังคงไม่รู้จักตรุษจีนไปอีกนาน ปีใหม่ก็ต้องมีบรรยากาศใหม่ ถึงวันที่จะลำบากแค่ไหน ปีใหม่ก็ต้องฉลอง
ศาสตราจารย์จี้ก็ให้พวกเขาไปรับสารอาหารเหลวตามปกติ บอกว่าฐานที่มั่นช่วงหลังอาจเริ่มลดอาหารลง ต่อไปของกินจะยิ่งมีค่ามากขึ้นเรื่อยๆ
“อย่าถือสานะ ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้ว ครั้งหน้าจะได้สารอาหารเหลวตัวใหม่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้”
ฉินลั่วกับพวกถูกคำพูดของศาสตราจารย์จี้ทำให้รู้สึกตึงเครียดขึ้นมา รู้สึกเหมือนเสบียงกำลังจะขาดแคลน ทำให้คิดภาพอนาคตออกเลย
ตอนนั้นในโรงอาหารอาจจะหาซื้อขนมเปี๊ยะยาก จะมีก็แต่เผือกกับมันบด
ทีม 3A ก็ไปรับสารอาหารเหลวตามที่บอก เจ้าหน้าที่จะให้เพิ่ม แต่สวี่ตัวตัวก็ไม่ได้ขอเพิ่ม เพราะของในมิติของเธอเยอะจริงๆ
เลยไม่ขอเพิ่ม
เจ้าหน้าที่ยังชมเธออีก ว่าเธอไม่เห็นแก่ตัวเลยแม้แต่น้อย