เสียงดังนั้นดังมากลางดึก แผ่นดินสั่นสะเทือน เสียงคำรามอิเล็กทรอนิกส์ของเสือดังมาทีละเสียง!
แทบทั้งหน่วย 3A ลืมตาขึ้นมาพร้อมกันในชั่วพริบตา
ในช่องสัญญาณวิทยุมีเสียงร้องด้วยความตกใจของเหล่านักรบดังขึ้นมา
"นั่นมันอะไร?!"
"ให้ตายสิ! เสืออิเล็กทรอนิกส์?"
"ไม่เหมือนนะ! นี่มันสี่ไม่เหมือนเหรอ? ทำไมตัวใหญ่ขนาดนี้?"
"บ้าแล้ว บ้าแล้ว!!"
"สมาชิกทุกคนเตรียมพร้อม!! ทุกคนระวังตัวให้มาก! พิกัดส่งให้แล้ว ทีมหยินหลานขอกำลังเสริม!"
"อย่าได้ขับรถ! อย่าได้ขับรถ! เจ้านี่ไวต่อเสียงมาก!"
"รีบจอดรถเร็ว อ้า—!!"
"ช่วยด้วย!"
"รายงาน รายงาน! รถของทีมเหอสูพลิกคว่ำ!"
แทบทั้งหน่วย 3A ลงจากรถในทันที เฉินเสี่ยวเฟยและไป๋ซู่เปิดประตูแล้วกระโดดลงไป ฉินลั่วก็ตามออกไป สวี่ตัวตัวยังไม่ทันได้สติ ก็เดินตามออกไปแล้ว ฉินลั่วรับเธอใต้รถ ใช้มือเดียวคว้าเธอลงมาอุ้มไว้
ขณะที่หวังเวยหู่ลงจากรถ เขาก็เก็บรถถังไว้ ทั้งสี่คนหนึ่งศพทำได้อย่างคล่องแคล่ว
วินาทีถัดไปพวกเขาก็วิ่งออกไป
ลมหนาวพัดแก้มจนเจ็บ ทุกคนจึงใส่หน้ากากและแว่นตานิรภัย
อากาศแบบนี้ไม่หยุดนิ่งเลยแม้แต่วินาทีเดียว
ทีมเสือชีตาห์ ทีมนกพิราบ และทีมกุหลาบได้ยินเสียงนั้นเช่นกัน
ทีมกุหลาบตรงไปยังพิกัดที่เกิดเหตุทันที
ทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วก็ปรึกษากันเสียงดัง
"เร็วๆ เข้า ไปกันเถอะ!"
"ขับรถไม่ได้! แล้วเราจะไปทางไหน?"
"เอ๊า อย่าตื่นตกใจสิ พวกเธอตื่นเต้นฉันก็ตื่นเต้นตามด้วย ลองถามพี่ฉินกับพวกเขาดูไหม?"