ท่าไม้ตายที่ผสมความหึงหวงและความโกรธที่ถูกยั่วยุนี้รุนแรงจริงๆ
สวี่ตัวตัวเงยหน้ามองไป ฝูงหุ่นยนต์สุนัขถูกทำลายเกลื่อนตลอดทางจนหมดสภาพ
เธอเก็บแก่นกลายพันธุ์อย่างมีความสุข
เฉินเสี่ยวเฟยก็มีความสุขไม่แพ้กัน เขาใช้พลังสายลมแยกแก่นกลายพันธุ์ของหุ่นยนต์สุนัขพวกนี้ออกมาอย่างคล่องแคล่ว จนกลายเป็นกองแก่นกลายพันธุ์ระดับสองดาวสูงเป็นภูเขา
สวี่ตัวตัวเก็บพวกมันเข้าไปในมิติ เธอยื่นกรงเล็บไปหยิบแก่นกลายพันธุ์จักรกลระดับสองดาวขึ้นมาหนึ่งเม็ด อดไม่ได้ที่จะทึ่งในผลงานอันยอดเยี่ยมของผู้สร้างคนใหม่ เปลือกนอกของแก่นใสราวแก้ว ภายในเป็นชิ้นส่วนจักรกลที่หมุนวนไม่หยุด
เหมือนหัวใจอิเล็กทรอนิกส์
เท่จริงๆ
เธอเก็บแก่นทั้งหมดเข้ามิติลูกบาศก์อย่างรวดเร็ว ปกติเธอกับเฉินเสี่ยวเฟยทำงานประสานกันได้ดี ทุกครั้งที่เก็บกวาดสิ่งของก็ไม่เคยช้า แต่ครั้งนี้เก็บอยู่นานมากจนเก็บไม่หมดสักที
ระหว่างนั้นจากในโรงงานขนาดใหญ่ก็มีเสียงพายุฟ้าคะนองดังสนั่นหวั่นไหวไม่หยุด
เฉินเสี่ยวเฟยฟังไปฟังมาอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากว่า "โอ้ย รู้สึกคิดถึงจังเลย เมื่อก่อนพี่ฉินก็เป็นแบบนี้บ่อยๆ มอบหมายงานให้พวกเรา แล้วเขาก็พุ่งเข้าไปคนเดียว พี่เขาเก่งมาก พี่ไม่เลื่อนระดับใครจะเลื่อนได้?"
พลังพิเศษก็กล้าที่จะใช้จริงๆ แบบไม่กลัวบาดเจ็บ ไม่กลัวอันตราย
การท้าทายขีดจำกัดถึงจะทะลุระดับได้ง่าย
ฉินลั่วมาถึงจุดนี้ได้ ต้องยกความดีความชอบให้ความพยายามและความกล้าหาญของเขา