รถขับมาจอดข้างถนนแล้วก็หยุดลง สี่คนหนึ่งศพพากันเดินไปยังคลังเสบียงอย่างเต็มพิกัด
ตลอดทางก็เป็นการปราบซอมบี้ไปเรื่อย ๆ อีกทั้งสี่คนนั้นต่างพากันปกป้องสวี่ตัวตัวไว้ตรงกลางโดยไม่รู้ตัว สวี่ตัวตัวถือเลื่อยยนต์แต่กลับไม่มีที่ให้ใช้
ที่ประตูใหญ่ก็ติดอยู่อีกพักหนึ่ง โชคดีที่ตอนนี้เป็นยุคสิ้นโลกแล้ว ใช้ระเบิดขนาดเล็กยิงเปิดประตูใหญ่ได้สำเร็จ
ข้างในกลับไม่มีซอมบี้เลย
แต่พวกเขาก็ไม่ได้วางใจ เฉินเสี่ยวเฟยมีร่างกายว่องไวที่สุด ใครจะไปรู้ว่าเขาเป็นคนลาดตระเวนนำทาง เดินไปสำรวจรอบหนึ่งแล้วมั่นใจว่าไม่มีอะไรก็เรียกพวกเขาเข้าไป หลายคนก็ก้าวเท้าเข้าไปในเขตคลังเสบียงได้สำเร็จ
เพิ่งก้าวเข้าไปก็พบว่าที่นี่แห้งมากเป็นพิเศษ ไม่แปลกใจเลยที่สามารถเก็บรักษาเสบียงได้ดี
บริเวณคลังเสบียงแห่งนี้เต็มไปด้วยโรงเก็บเรียงรายเป็นระเบียบ เฉินเสี่ยวเฟยรีบเดินสำรวจรอบหนึ่งก็พบว่ามีทั้งหมดสามสิบสองหลัง
"เวรเอ๊ย! ที่นี่ใหญ่เกินไปแล้ว! หัวหน้าหน่วยน้อยคนนั้นจะไหวเหรอ?"
ฉินลั่วกอดอก เอียงหัวไปทางเฉินเสี่ยวเฟยให้ดูเอง "ฉันว่ามันได้"
เฉินเสี่ยวเฟยหันไปมอง ก็เห็นว่าสวี่ตัวตัวเหมือนหนูที่มุดเข้าไปในไหข้าว เริ่มเก็บของแล้ว เธอเก็บของด้วยการสัมผัส ไม่ว่าของจะมากแค่ไหน ขอแค่ได้แตะก็เก็บไปได้หมดในทีเดียว
โรงเก็บสามสิบสองหลัง สำหรับเธอแล้ว ก็แค่เก็บสามสิบสองครั้งเท่านั้นเอง
สะดวกกว่าในซูเปอร์มาร์เก็ตร้านขายขนมขบเคี้ยวแบบนั้นมากนัก มือเล็ก ๆ ของศพน้อยยื่นออกไป เสบียงทั้งหมดก็ถูกเก็บใส่ถุงไปหมด! สบายสุด ๆ!