เส้นทางที่เหลือดำเนินไปอย่างกลมเกลียวประหลาด
นอกจากทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบขาวจะแย่งชิงความสนใจจากหน่วยจู่โจมเป็นครั้งคราว
การเก็บวัสดุของสวี่ตัวตัวเป็นไปอย่างราบรื่น มิติเต็มไปด้วยของที่กองซ้อนกัน แต่ด้วยการ์ดมิติที่มีจำกัด เธอจึงไม่สามารถเก็บของต่อหน้าผู้อื่นได้มากเกินไป
ฉินลั่วละเอียดรอบคอบเป็นอย่างยิ่ง พูดตรง ๆ ว่า: "เปลี่ยนขบวน ทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบขาวขึ้นมาเปิดทาง คนใหม่ต้องได้รับการฝึกฝน พวกเรา 3A กระจายอยู่รอบนอกเพื่อสำรวจเส้นทาง ที่เหลือคงรูปแบบเดิม เดินหน้าต่อไป!"
"รับทราบ!"
"เข้าใจแล้ว!"
"ได้รับคำสั่ง!"
ทีมอื่น ๆ ต่างแสดงความยินยอม แล้วเดินหน้าตามขบวนใหม่
ฉินลั่วปิดช่องสัญญาณรบ แล้วสลับไปยังช่องส่วนตัวของทีมตนเอง "เหล่าหวัง คอยดูทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบขาวหน่อย เสี่ยวเฟย เจ้าระวังการสำรวจเส้นทางด้วยตัวเอง เสี่ยวไป๋ เจ้าอยู่ข้าง ๆ ทีมกุหลาบและทีมเพลิง"
ส่วนหน่วยจู่โจมหรือ?
ปล่อยให้พวกมันอยู่กับชะตากรรมของมันเถอะ
ฉินลั่วส่งเสียงเย็นชา อย่าคิดว่าการแสดงความกระตือรือร้นจะทำให้เขาลืมความแค้น
ไปให้พ้น ๆ
สวี่ตัวตัวคิดแต่เรื่องตุนของจนสมองเต็มไปด้วย "ตุนๆๆ" ไม่ได้ใส่ใจพวกขยะพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย
เมื่อคิดว่าจะสามารถสะสมเสบียงส่วนตัวได้ จิตใจของเธอก็รู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก พอหันไปมองสุนัขใหญ่ก็รู้สึกว่ามันดีอีกครั้ง สุนัขใหญ่จึงถูกตัดสินดีแล้วก็ร้ายสลับกันไปมา แต่สุนัขใหญ่ที่น่ารักเช่นนี้ เธอยังเลือกที่จะให้อภัยมัน