เนื่องจากอากาศหนาวจัด ทุกคนจึงไม่อยากออกจากบ้าน
เมื่อไปถึงร้านของหลินเฉียนซิง พอดีไม่มีลูกค้าคนอื่น พวกเขาจึงผลักประตูเข้าไปโดยตรง
เพิ่งก้าวเข้าไปก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่โหมเข้ามา
"ให้ตายสิ อบอุ่นจังเลย? สบายกว่ารถเมล์อีกนะ!" เฉินเสี่ยวเฟยอดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาทันทีที่เข้ามา รถเมล์ถึงจะได้รับการปรับปรุงให้วิ่งได้ในสภาพอากาศสุดขั้ว แต่ภายในก็ยังหนาวอยู่ดี
นกแก้วจักรกลที่คุ้นเคยเริ่มส่งเสียงร้อง "ก้าๆ ไม่เจอกันนาน ไม่เจอกันนาน!"
ไป๋ซู่ยิ้มแล้วพูด "ไม่เจอกันนาน"
หวังเวยหู่กวาดสายตามองรอบๆ เพื่อดูของใหม่ๆ "เครื่องประดับกันลมหิมะที่เจ้าของร้านตัวน้อยให้ไว้คราวที่แล้วใช้ดีมาก ลมและหิมะเลี่ยงไปทางอื่นหมดเลย"
แต่ถ้าพายุหิมะใหญ่กว่านี้ ประสิทธิภาพของเครื่องประดับก็มีจำกัด
ฉินลั่วพาสวี่ตัวตัวเดินไปที่เคาน์เตอร์อย่างว่องไว หุ่นไม้ตัวตลกโค้งคำนับอย่างสุภาพ "สวัสดีตอนเที่ยง ทุกท่าน"
"เฮ้ย เจ้านี่มันไม่เข้าพวกเอาเสียเลย เจ้านายแกจัดชุดทักซิโดแบบฝรั่งให้ แล้วพออ้าปากก็พูดแบบทางการเหลือเกิน ยังเรียกทุกท่านอีก"
หุ่นไม้ตัวตลก: ...
ชีวิตของหุ่นไม้ก็เป็นชีวิตเหมือนกัน มันบอกว่าบางครั้งมันก็ไม่อยากเล่นกับกลุ่ม3A พวกนี้จริงๆ
หมาเกินไปแล้ว!
ฉินลั่วเคาะโต๊ะ "เจ้านายแกอยู่ไหน? วัสดุเอากลับมาให้แล้ว บอกให้เขารีบออกมา"
หุ่นไม้ตัวตลกดูจะลังเลเล็กน้อย มองไปที่ประตูเล็กด้านหลัง "เจ้านายเมื่อคืนนอนดึก เพิ่งจะหลับตอนเช้ามืด พวกคุณรอก่อนได้ไหม?"