เหล่าผู้นำของฐานที่มั่นเมือง R ได้ยินว่าทีมสนับสนุนจากสำนักงานใหญ่ เดินทางมาถึง ก็รีบออกมาต้อนรับทันที ทุกคนเป็นวัยกลางคน ดูเป็นกันเองและมีอัธยาศัยดี
แต่ละคนสวมเสื้อโค้ทหนาที่ปะซ่อมด้วยเศษผ้าเก่าๆ บรรยากาศโดยรวมของฐานที่มั่นเต็มไปด้วยความขัดสนที่น่าอับอาย
เหล่าสมาชิกหน่วยจู่โจมอดถามไม่ได้ว่า “นอกฐานที่มั่นของพวกคุณเต็มไปด้วยพืชกลายพันธุ์ แล้วก็สัตว์กลายพันธุ์อีกมากมาย ทำไมชีวิตถึงได้ลำบากขนาดนี้ล่ะ?”
ไม่ใช่ว่ากินได้หมดหรือ?
ฉินลั่วกับพวกมองสมาชิกหน่วยจู่โจมเหมือนมองคนโง่ อัตราส่วนระหว่างผู้มีพลังพิเศษกับคนธรรมดาเห็นได้ชัดเจนอยู่แล้ว ตอนนี้ทั่วประเทศคนธรรมดายังเป็นเสียงส่วนใหญ่ การจะทำให้คนธรรมดาวิวัฒนาการเป็นผู้มีพลังพิเศษได้นั้น หนึ่งคือกลุ่มอนุรักษ์นิยมกังวลเรื่องปัญหาการดัดแปลงยีน สองคือยังคิดค้นยาที่ทำให้เปลี่ยนแปลงอย่างเสถียรไม่ได้ ดังนั้นผู้มีพลังพิเศษจึงยังหายากมาก
แล้วจะมีผู้มีพลังพิเศษที่สู้กับพืชกลายพันธุ์และสัตว์กลายพันธุ์ได้สักกี่คน?
ที่ฐานที่มั่นเมือง R ต้องใช้ชีวิตแบบนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะทรัพยากรไม่เพียงพอ ขาดผู้มีพลังพิเศษ และก็ขาดผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่ง ยิ่งไปกว่านั้นคนธรรมดามีมากเกินไป เสบียงไม่เพียงพอต่อความต้องการ ก็เลยต้องใช้ชีวิตอย่างขัดสน
คิดด้วยหัวเข่าก็เข้าใจได้
หน่วยจู่โจมนี่ช่างพูดเรื่องที่ไม่ควรพูด ไม่ใช่พวกหัวทื่อหรือไง?
เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาที่มองเหมือนคนโง่จากฝ่าย HQ สมาชิกหน่วยจู่โจมทั้งหมดสะดุ้ง รีบทำตัวเรียบร้อยทันที ต่างคนต่างถอยไปข้างหลัง พยายามลดการมีตัวตนลง