พายุไต้ฝุ่นจบลงอย่างสิ้นเชิง ทั้งฐานที่มั่นรกรุงรังไปหมด ถนนหนทางเต็มไปด้วยเศษซาก เลือดเนื้อของสัตว์กลายพันธุ์
ต้นไม้ที่ถูกลมพัดโค่น กิ่งไม้ใบหญ้ากระจัดกระจายเต็มพื้น เศษเหล็กต่างๆ
ทีมเสบียงนำชาวเมืองเริ่มทำความสะอาด
ส่วนสมาชิกทีมรบทั้งหมดเหนื่อยล้าจนแทบทรุด ต่างคนต่างกลับบ้านไปนอนพัก
พวกเขาปกป้องบ้านของตัวเองไว้ได้สำเร็จ
พลเรือนทั่วไปในฐานที่มั่นเสียชีวิตไม่ถึงสองร้อยคน ถือว่าน้อยมาก ทีมรบไม่มีผู้เสียชีวิต มีผู้บาดเจ็บสาหัสกว่าพันคน แต่โชคดีที่ไม่มีใครเป็นอันตรายถึงชีวิต
เพราะในยุคสิ้นโลก ผู้มีพลังพิเศษตราบใดที่มีลมหายใจเหลือ ก็สามารถช่วยชีวิตไว้ได้
พลังชีวิตแข็งแกร่งมาก
อายุขัยของมนุษย์ยุคใหม่ก็แตกต่างจากคนทั่วไป ถูกยืดออกไปอีกมาก
ยิ่งแข็งแกร่งก็ยิ่งอยู่ได้นาน
**
เมื่อร่างน้อยซอมบี้ตื่นขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือเพดานที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกตา
ได้ยินเสียงคนเดินและพูดคุยกันที่ห้องนั่งเล่น
"พวกนายว่าหัวหน้าหน่วยน้อยจะดีใจเกินไปไหม? ต้องตกใจแน่ๆ ฮึ่มๆ"
"พอได้แล้ว อย่าพูดมาก รีบทำงาน"
......
เสียงดังซู่ซ่า
แต่ที่สำคัญกว่า เธอถูกของแวววาวดึงดูด!
สวี่ตัวตัวหันไปมอง ซอมบี้ตัวน้อยลุกพรวดขึ้นมาทันที นั่งบนเตียงแล้วเหม่อ...
แก่นกลายพันธุ์!
แก่นกลายพันธุ์แวววาว!
แก่นกลายพันธุ์กองสูงเป็นภูเขาแบบนี้! ประสาทรับกลิ่นที่เฉื่อยชาก็ฟื้นคืนมา
แก่นกลายพันธุ์สีชมพูอ่อนเหมือนมีกลิ่นหอมผลไม้!
ร่างน้อยซอมบี้เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ รู้สึกเหมือนกำลังฝัน อือๆ