หยางชงถ่มน้ำลายด่าไปอีกคำหนึ่ง "ก็แค่มีพลังพิเศษก็หยิ่งนักหรือไง? ฉึก ถ้าข้ามีพลังพิเศษด้วย จะปล่อยให้มันได้ใจอย่างงั้นเหรอ?"
อู๋จี๋เจี๋ยได้ฟังก็รู้สึกเก้อเขินอยู่บ้าง แต่เขาเป็นลูกน้องของหยางชงมานาน ก็ไม่กล้าโต้แย้ง "คนพี่หวังไม่ใช่แจกคู่มือเอาชีวิตรอดยุคสิ้นโลกให้พวกเราแล้วเหรอ? ข้าว่าพลังพิเศษนี่ก็ไม่ใช่จะกระตุ้นกันง่ายๆ หรอกนะ"
ก็เป็นเรื่องแปลกใหม่จริงๆ ใครจะรู้ว่าหลังจากมีพลังพิเศษแล้วจะมีผลข้างเคียงหรือเปล่า?
สาวๆ คนอื่นๆ ก็ตกใจกลัวจนแทบจะช็อกมาหลายวันแล้ว พอได้ยินว่าทั้งสองยังมีอารมณ์มาคุยเรื่องนี้อยู่ ก็อดพูดขึ้นมาว่า "รีบขึ้นรถเถอะ" "ใช่สิ เดี๋ยวพี่เจ้าก็จะขับรถแล้ว"
หยางชงได้ยินก็ด่าอีก "ไปหาที่ตายรึไงพวกแก? พวกแมร่งมาสั่งข้าได้ด้วยเหรอ?"
ปากก็ด่าไป แต่ก็ต้องขึ้นรถอยู่ดี สาวๆ ถูกด่าจนตาแดงๆ
เฉินเสี่ยวเฟยเช็คชื่อบนรถ กลุ่มของหยางชงมีทั้งหมดหกคน ตัวเขาเองกับอู๋จี๋เจี๋ยและชายที่ชื่อแซ่เหออีกคน รวมกับผู้หญิงอีกสามคน
จ้าวกังกับหลิวชุนฮุยและลูกสาวของทั้งสอง อีกทั้งมีคู่แรงงานต่างถิ่นที่เป็นเพื่อนสนิทจากหมู่บ้านเดียวกัน อายุประมาณสี่สิบกว่าปี
ยังมีคู่หนุ่มสาวอีกคู่ และกลุ่มเพื่อนสาวสามคน ผู้รอดชีวิตรวมทั้งหมดสิบหกคน
เฉินเสี่ยวเฟยตรวจสอบจนแน่ใจแล้ว ก็ส่งสัญญาณให้จ้าวกังปิดประตูแล้วขับรถ "ตอนขับรถขอให้ตั้งใจเต็มที่ ไม่ว่าเห็นอะไรก็อย่าตื่นตระหนก ทำได้ไหม?"