แก่นกลายพันธุ์ของสัตว์ประหลาดซอมบี้เป็นสีแดง ราวกับคริสตัลแดง สวี่ตัวตัวกำไว้ในมือ แก่นนี้ต้องส่งให้สำนักงานใหญ่ เพราะเป็นข้อกำหนดของภารกิจ
ทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบก็ช่วยเหลือผู้รอดชีวิตได้สำเร็จเช่นกัน
เพื่อนของต้าเฉียวจำง่ายมาก เพราะบนหัวมีหนวดแหลม หลังมีปีกผีเสื้อ บนใบหน้ามีลวดลาย ดวงตาเป็นสีดำสนิท
ว่าตามตรงก็ไม่ได้สวยงามอะไร
จินชวนฉียงไอ้สารเลวนั่นไปประจบเจ้านายใหญ่ของสถาบันวิจัยคนอื่นแล้ว ไม่แม้แต่จะมองผู้กลายพันธุ์ผีเสื้อใบไม้แห้งสักแวบ ผู้รอดชีวิตต่างพากันถอนหายใจ
“ขอบคุณมากจริงๆ ใครจะไปคิดว่าตอนนี้วิวัฒนาการจะเร็วขนาดนี้ พวกเราที่เป็นผู้กลายพันธุ์ขั้นสองยังสู้เจ้าสัตว์ประหลาดซอมบี้ตัวนี้ไม่ได้เลย น่ากลัวชะมัด!”
“ใช่ๆ ซอมบี้ระดับหนึ่งดาวในฝูงก็เยอะขึ้น ฆ่ายังไงก็ไม่หมด แค่ทีมเดียวมันจัดการไม่ไหวจริงๆ นั่นแหละ”
“สำนักงานใหญ่ ไม่ได้ทิ้งพวกเราจริงๆ ด้วย ฉันเกือบคิดว่าพวกเราจะจบเห่กันอยู่ที่นี่แล้ว!”
ทีมรบที่มารับต้นตอมลพิษชื่อทีมทะเลทราย พวกเขาสูญเสียสมาชิกไปหลายคน สีหน้าของพวกเขาค่อนข้างหนักอึ้ง แต่ที่เหลือก็ยังเป็นความโล่งอก
“ยังดีที่เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นไม่กล้าเข้ามา ไม่งั้นพวกเราคงประคองตัวมาถึงตอนนี้ไม่ได้จริงๆ”
มีคนสรุปแบบนั้น
จินชวนฉียงตะโกนเสียงดังอยู่ตรงนั้นว่า “สมควรแล้วสมควร ทำให้พวกคุณตกใจกลัว สำนักงานใหญ่ ส่งพวกเรามาช่วยเหลือพวกคุณ ต่อให้เจอสัตว์ประหลาดที่อันตรายแค่ไหน ทีมจินเผิงของพวกเราก็จะพยายามสุดกำลังช่วยพวกคุณให้รอด!”