เห็นสารอาหารเหลวกับของกินกองโต ทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบแทบสะดุ้งเฮือก!!
“แม่เจ้า ฉันเห็นอะไรน่ะ?! ซาลาเปาลูกใหญ่หอมขนาดนี้ ฉันคู่ควรจะได้กินหรือนี่?!”
“สวรรค์ อาหารทะเลแซ่บๆ น่ะ?! โคตรจะใช่ อาหารทะเลแซ่บจานยักษ์เลยนะเนี่ย!!”
“พี่ตัวตัวคือเทพเจ้าของผม อ๊ากกก!”
“หอมชะมัด หอมตายแล้ว!”
“ฉันกำลังฝันอยู่หรือเปล่า? ไม่งั้นในสนามรบจะมาเจอของดีงี้ได้ไง?!”
“ผมรักพี่ตัวตัวที่สุดเลย!! อา พี่ตัวตัวรีบแต่งงานกับผมทีเถอะ ฮือๆ!”
“ฉันว่าพวกนายคันเนื้อคันตัวกันใหญ่แล้ว!!”
“หยุดพูดจาไร้สาระ รีบๆ กิน รีบๆ กิน!!”
สองประโยคท้ายเป็นคำพูดของเลี่ยหยาง หัวหน้าทีมเสือชีตาห์ และสวีเกอ หัวหน้าทีมนกพิราบ
ไม่งั้นไอ้เพื่อนร่วมทีมซื่อบื้อพวกนั้นคงหาเรื่องใส่ตัว
พี่ตัวตัวน่ะ เป็นคนที่พวกนายจะมานึกสนใจได้หรือ?! ไม่ได้เด็ดขาด!!
หัวหน้าฉินได้เชือดพวกนายทุกคนแน่!!
หลังจากนั้นพวกเขาก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตากินกันอย่างเอร็ดอร่อย ถึงแม้ชุดรบจะบิดเหงื่อออกมาได้หลายชั่ง ซ้ำพอปล่อยใจให้ผ่อนคลายก็หมดเรี่ยวแรงทั้งตัว
แต่ซาลาเปาไส้ปูก็อร่อยชะมัด!
แถมสารอาหารเหลวของศูนย์บัญชาการก็รสชาติดีมาก ในเวลาแบบนี้ที่หยิบออกมาจากมิติโดยตรงแบบอุณหภูมิห้อง มันให้ความรู้สึกเย็นสดชื่นน่ากิน
ดื่มแล้วสดชื่นสุดๆ ไปเลย!!
ทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบกำลังฟื้นฟูสภาพร่างกายกันอย่างบ้าคลั่ง จอแสดงผลบนกำไลข้อมือเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีส้ม และกลายเป็นสีเขียวอมเหลืองในที่สุด แม้จะยังกลับมาไม่ถึงร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ทำให้พวกเขาฟื้นสภาพได้ถึงแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว