ผู้คนมากมายมารวมตัวกันอย่างคึกคัก เสียงพูดคุยกันไม่หยุดทั่วทั้งห้องนั่งเล่น
หนุ่มสาวสามคนในทีมของมู่เอินหยาล้วนเป็นแฟนคลับของ 3A พอเจอฉินลั่วพวกเขาก็พากันชมไม่หยุด ปากเรียก ลั่วเสิน พี่หวัง พี่ไป๋ พี่เสี่ยวเฟย ไปหมด
ทำให้ทั้งสี่คนถูกเอาใจจนอารมณ์ดีสุดๆ
มู่เอินหยาถือโอกาสดึงสวี่ตัวตัวมานินทา กระซิบกระซาบเรื่องของผู้หญิงด้วยกันมากมาย เป็นระยะๆ ก็มีเสียงหัวเราะเจ้าเล่ห์หลุดออกมา
ต้าเฉียวมองดูทุกคนพูดหัวเราะ แล้วก็ยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ ใครจะไปคิดว่าต้าเฉียวที่แกร่งขนาดนี้กลับชอบปลดปล่อยความเครียดด้วยการดื่ม เธอขาดเพื่อนจริงๆ
เสี่ยวเฉียวมาถึงเป็นคนสุดท้าย พอเดินเข้าประตูมาเห็นต้าเฉียวเมาครึ่งๆ กลางๆ ก็ขนลุกทันที “เอาเรื่องเลย!! นี่เรียกฉันมาพากลับบ้านใช่ไหม? เมาให้ตายไปเลยเถอะ!”
หวังเวยหู่กับจางฉือถึงได้รีบเข้ามาห้าม “ยากที่จะได้อารมณ์ดีๆ สักที ช่างมันเถอะๆ” “ใช่ๆ”
เสี่ยวเฉียวถึงได้นั่งลงอย่างไม่พอใจ จ้องต้าเฉียวพร้อมกับพึมพำไม่หยุด
แต่ไม่นานก็ถูกดึงเข้าไปในวงสนทนาด้วย
เสี่ยวเฉียวรู้เรื่องการออกเดินทางไปเมืองอี๋ด้วย “แบตเตอรี่ผลิตไฟฟ้าสำคัญมากนะ! ตอนนี้ชีวิตประจำวันของเราแยกจากมันไม่ได้ และศูนย์วิจัยของเราก็แยกจากมันไม่ได้เหมือนกัน”
เธอบอกให้ทุกคนพยายามกันหน่อย สุดความสามารถที่จะขนแบตเตอรี่ผลิตไฟฟ้าทั้งหมดในเมืองอี๋กลับมา “รู้ไหมว่าตอนนี้ต่างประเทศขายแบตเตอรี่ผลิตไฟฟ้าราคาแพงแค่ไหน? โคตรแพงเลย”
ไป๋ซู่จับประเด็นได้ “ไม่ใช่บอกว่ามีหมอกหนาทึบบนทะเล สัญญาณมีสัญญาณรบกวน เครื่องบินก็บินไม่ได้เหรอ?”