หลินเฉียนซิงฟังแล้วก็ภูมิใจจนน่าจะยืดอกขึ้นเล็กน้อย "แน่นอน นี่เป็นของล้ำค่าที่ข้าทำขึ้นมาทั้งคืนทั้งวันเลยนะ!"
ไป๋ซู่ถามเขา "รวมถึงกระโปรงเล็กๆ พวกนี้ด้วยหรือ?"
หลินเฉียนซิงหน้าร้อนผ่าวแล้วพูด "เป็นยังไงล่ะ มีกฎหมายห้ามผู้ชายทำกระโปรงเล็กๆ ด้วยหรือไง?"
ไป๋ซู่พูด "เปล่า ข้าแค่คิดว่าเจ้าเก่งมากต่างหาก"
หวังเวยหู่ก็พูดเสริม "ล้วนเป็นช่างฝีมือเหมือนกัน จะแบ่งเพศไปทำไม ช่างตัดเสื้อผู้ชายมีตั้งเยอะแยะ"
หลินเฉียนซิงใช้สายตาแปลกๆ มองพวกเขาหนึ่งรอบ สุดท้ายก็พูดเสียงเบา "พวกเจ้าเป็นคนดีจริงๆ เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรก็รีบไปเถอะ ข้าข้างนอกยังมีลูกค้าจะเข้าร้านอยู่ ข้ารับยาไปแล้ว คราวหน้า ข้าลดค่าใช้จ่ายในการเสริมคุณสมบัติอาวุธเย็นให้พวกเจ้าได้ฟรีหนึ่งครั้ง"
เขาบอกว่าเพียงครั้งเดียวเท่านั้น!
ท่าทางตระหนี่ถี่เหนียวของเขาช่างน่าขำไม่น้อย
เรื่องเสร็จเรียบร้อย ฉินลั่วกับพวกก็ถูกหลินเฉียนซิงไล่ออกมา เจ้าหมอนี่ก็รีบมุดเข้าไปในประตูเล็กๆ ทันที เหลือเพียงหุ่นไม้ตัวตลกปู้ปู้ และนกแก้วจักรกลที่หน้าร้านไว้เฝ้าร้าน นกแก้วจักรกลตัวนี้ชื่อว่าได่ได่
พวกเขาออกมาก็พบว่ามีลูกค้ายืนพึมพำอยู่หน้าร้าน "เอ๊ะ วันนี้ประตูเปิดไม่ได้หรือไง? หรือว่าวันนี้ความหล่อของฉันลดลง?"
วินาทีต่อมา หุ่นไม้ตัวตลกก็ดึงประตูกระจกออก แล้วโค้งคำนับให้ลูกค้าอย่างสง่างาม พูดว่า "ยินดีต้อนรับค่ะ"
ลูกค้าคนนั้นรู้สึกเป็นเกียรติเป็นอย่างยิ่ง
ก่อนเข้าร้าน เขายังหันมามองทีม 3A อีกครั้ง พลางพึมพำ "หรือว่าข้างในยังมีลูกค้าอยู่อีก? วันนี้ร้านจำกัดจำนวนลูกค้าหรือไงเนี่ย?"