เธอไม่ใช่คนไร้ประสบการณ์ในโลกออนไลน์ คนที่คลุกคลีกับอินเทอร์เน็ตเป็นประจำย่อมไม่แปลกหน้ากับนิยายออนไลน์ คำว่า ‘โลกาวินาศ’ มักถูกโยงเข้ากับ ‘มิติ’ เสมอ ดังนั้นหลังจากลองผิดลองถูก เธอก็ค้นพบว่าลูกบาศก์วิเศษนี้เป็นพื้นที่เก็บของได้จริง! นี่ทำให้เธอทั้งดีใจและเศร้าใจ
ดีใจที่ได้พื้นที่เก็บของขนาดมหึมาเพิ่มขึ้นมา เศร้าใจที่โลกนี้ไม่ปกติอีกต่อไปแล้ว
หลังจากตั้งสติได้ ลูกบาศก์ก็หยุดหมุน ราวกับตอนแรกเป็นเพียงพิธีเปิดตัว
ตอนนี้มิติลูกบาศก์ตั้งอยู่สงบนิ่งในห้วงจิตสำนึกของเธอ
สวี่ตัวตัวสงบใจลงในที่สุด
อาการวิงเวียนหายไป
เธอลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองดูผู้คนเดินเล่นอยู่ด้านล่าง ทุกคนยังไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคต จึงยังคงดำเนินชีวิตเหมือนเช่นทุกวัน
บางคนรีบเร่งเพิ่งเลิกงาน บางคนออกมาเดินเล่นกับครอบครัวหลังมื้ออาหาร
มีพี่ส่งอาหารขับรถไปมาเป็นครั้งคราว
แสงไฟจากเสาไฟฟ้าส่องโอบล้อมพวกเขาไว้ในรัศมี ดูแสนสุขสงบ นี่เป็นค่ำคืนธรรมดาที่แสนจะสามัญที่สุดคืนหนึ่ง ไม่รู้ว่าหลังจากนี้จะยังได้เห็นอีกหรือไม่
จิตใจของสวี่ตัวตัวตึงเครียดมาตลอด จากนั้นเธอก็ดึงม่านปิด แล้วเก็บข้าวของที่อยู่หน้าประตูทั้งหมดเข้าไปในมิติ ซึ่งสามารถนำเข้าออกได้ตามใจ
หมุนตัวเปิดประตูห้องทางขวาของประตูบ้าน เป็นห้องเก็บของ ภายในมีชั้นวางของขนาดใหญ่สามชั้น และตู้แช่แข็งขนาดใหญ่อีกหนึ่งตู้
เพราะบทเรียนจากโรคระบาดก่อนหน้านี้ ตอนที่หมู่บ้านถูกปิดกั้น ขาดแคลนอาหารและน้ำ
สวี่ตัวตัวเป็นผู้คลั่งไคล้การเอาชีวิตรอด เธอจึงไม่เคยละเลยที่จะตุนเสบียง หลังจากโรคระบาดสิ้นสุดลง ความปรารถนาที่จะกักตุนสิ่งของของเธอยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น
ดังนั้นเธอจึงมีห้องเก็บเสบียงที่ให้ความรู้สึกปลอดภัยเช่นนี้ ภายในมีอาหารกระป๋องที่อายุการเก็บรักษายาวนานถึงสิบปี มากถึงยี่สิบลัง หลากหลายประเภท
ทั้งเนื้อและผัก
รวมถึงขนมปังอัดหลากหลายรสสิบลัง อาหารแท่งพลังงานสูงสิบลัง และข้าวสารห้าถุง ถุงละห้าสิบจิน อีกทั้งของแห้งประเภทเส้นกึ่งสำเร็จรูป เส้นหมี่ อาหารพร้อมทานต่างๆ แม้แต่น้ำดื่มก็ยังมีสำรองไว้อีกสิบลัง
ส่วนของสดอย่างนม ผัก ที่อายุสั้น เธอจะเติมเป็นครั้งคราว
ในตู้เย็นใหญ่ที่ครัวก็ยังมีอีกไม่น้อย
ส่วนในห้องเก็บของยังมีเครื่องปรุงรสอีกบ้าง โดยเกลือสำรองไว้สามลัง ที่เหลือก็เป็นของอื่นๆ อย่างละไม่กี่ชิ้น เช่น ซีอิ๊วดำ ซีอิ๊วขาว น้ำส้มสายชูหมัก อะไรพวกนั้น
นอกจากนี้ก็เป็นอุปกรณ์เอาชีวิตรอด มีกระเป๋าเป้เซ็ตอุปกรณ์ครบชุด ภายในมีเครื่องมือสารพัดประโยชน์ และอาหารสำหรับหนึ่งคน
นอกเหนือจากกระเป๋าเป้ ก็ยังมีเลื่อยไฟฟ้าหนึ่งเล่ม ขวานสงครามหนึ่งด้าม กริชหนึ่งเล่ม
น้ำมันเบนซินมีสามถัง
ส่วนใหญ่ใช้ปั่นไฟ เผื่อไฟดับ เธอยังมีเครื่องปั่นไฟใช้ในบ้านอีกเครื่อง
แน่นอนว่ายังมีเวชภัณฑ์อีกหลายลัง ห้ามเลือด ลดอักเสบ แก้ปวด ทำแผล ทั้งกินทั้งทา รวมถึงวิตามิน
ทั้งหมดนี้เดิมทีสวี่ตัวตัวสะสมไว้เล่นสนุก ทว่าเมื่อมองดูห้องเก็บของตอนนี้ ก็อดรู้สึกสับสนไม่ได้ ไม่คิดว่าจะได้ใช้จริง
เธอรีบเก็บของทั้งหมดเข้าไปในมิติลูกบาศก์ สัมผัสถึงสายสัมพันธ์ระหว่างมิตินี้กับตนเอง เหตุผลที่สวี่ตัวตัวสามารถวางใจเก็บทรัพย์สมบัติทั้งหมดไว้ในมิติได้ ก็เพราะความรู้สึกนี้เอง
มันให้สัมผัสราวกับเชื่อมโยงทางสายเลือด อย่างน้อยตราบที่เธอยังมีชีวิตอยู่ สิ่งของก็จะยังอยู่ และมีเพียงเธอคนเดียวที่นำออกหรือเก็บเข้าได้
นั่นให้ความรู้สึกปลอดภัยมาก
หลังจากสวี่ตัวตัวย้ายของในห้องเก็บของจนหมด เธอก็ไปที่ห้องน้ำ ในห้องน้ำมีถังใหญ่เก็บน้ำไว้ประจำ ลองดูแล้วพบว่าสามารถดูดน้ำเข้าไปเก็บในด้านหนึ่งของมิติได้โดยไม่ต้องใช้ภาชนะ เธอจึงเปิดก๊อกน้ำ คิดว่าจะดูดน้ำในถังเข้าไปในมิติเป็นระยะๆ
เตรียมใช้หนึ่งช่องสำหรับเก็บน้ำ เธอสัมผัสได้ว่ามิติหนึ่งหน้ามีปริมาตรประมาณ 200 ลูกบาศก์เมตร และมิติที่คล้ายลูกบาศก์นี้มีด้านอยู่นับไม่ถ้วน
เธอนับแทบไม่หวาดไม่ไหว!
จู่ๆ สวี่ตัวตัวก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก หลังจากนั้นเธอไม่เลือกที่จะลงไปซื้อเสบียงเพิ่มตอนกลางคืน เพราะกลางคืนย่อมอันตรายกว่ากลางวันเสมอ
เธอตัดสินใจดูก่อนว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป
ดังนั้นเธอจึงเตรียมกินข้าวเย็น หมุนตัวไปที่ห้องครัว เพราะทำงานบริษัทอินเทอร์เน็ต แต่โชคดีที่มีวันหยุดเว้นอาทิตย์ ดังนั้นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ เธอจะเตรียมอาหารปรุงสำเร็จไว้ล่วงหน้า ใส่ในช่องแช่แข็ง เวลาจะกินอย่างตอนนี้ก็แค่อุ่นด้วยไมโครเวฟสามนาที
ข้าวราดแกงมะเขือยาวหมูฝอยร้อนๆ สักถ้วยก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า สวี่ตัวตัวล้างผลไม้ชามเล็กอีก บลูเบอร์รี่ลูกใหญ่พิเศษบำรุงสายตา
สุดท้ายเธอยกของทั้งหมดไปที่โต๊ะเตี้ยในห้องนั่งเล่นเพื่อลิ้มรส พลางเปิดโทรทัศน์ไปด้วย ถึงแม้ปัจจุบันคนหนุ่มสาวนิยมใช้โปรเจกเตอร์ แต่เธอยังชอบโทรทัศน์มากกว่า มันทำให้เธอนึกถึงภาพตอนดูทีวีกับปู่ย่าตายายในอดีต ให้ความรู้สึกอบอุ่นใจ
เปิดไปก็เป็นช่องข่าวท้องถิ่นที่ปู่ย่าหลานเคยดูด้วยกันประจำ
【ยินดีต้อนรับสู่ข่าวสารร้อนประจำวัน ดิฉันเสี่ยวเวยผู้สื่อข่าวจากสถานีฯ จะมารายงานให้ท่านทราบค่ะ】
【ตามที่พลเมืองแจ้งเบาะแส บริษัทอินเทอร์เน็ตเฟยควาย ชั้นสาม อาคาร B ซอฟต์แวร์พาร์คเฟสสองของเมืองนี้ เกิดเหตุโรคพิษสุนัขบ้ากำเริบ ผู้ประสบเหตุเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง ผู้กัดคือนางหลิวเพื่อนร่วมงาน เมื่อคืนนี้บุคคลดังกล่าวเพิ่งฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้า แต่น่าเสียดายที่อาการกำเริบรวดเร็วกว่า】
สวี่ตัวตัวเปิดแล้วก็ก้มหน้ากินข้าวคำหนึ่ง แต่พอได้ยินประโยคนี้ก็ตะลึง เงยหน้าขึ้นมองทันที นักข่าวหญิงในวิดีโอประกาศข่าวด้วยสีหน้าเสียใจ หลังจากนั้นก็ยกประเด็นเรื่องการจูงสุนัขด้วยสายจูง
ข่าวสารร้อนประจำวันเป็นช่วงสุดท้ายของรายการข่าวนี้ ทำให้รู้เหตุการณ์ข่าวสารต่างๆ ที่เกิดขึ้นในเมืองแต่ละวัน
ดังนั้นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตอนหกโมงเย็นกว่านิดๆ จึงขึ้นข่าวได้ทันที
ตอนที่นักข่าวกำลังอธิบาย มุมซ้ายบนมีการแทรกวิดีโอเหตุการณ์ในออฟฟิศ จากมุมมองของผู้ถ่าย ตอนแรกพี่หลิวคลั่งกัดเพื่อนร่วมงาน A ผู้ถ่ายซึ่งเป็นเพื่อนร่วมงาน B ยังพูดติดตลกว่า "ฮ่าฮ่าฮ่า จบแล้ว จบแล้ว เพราะโอที พี่หลิวโรคพิษสุนัขบ้ากำเริบแล้ว!"
แต่พอเพื่อนร่วมงาน A กรีดร้องออกมา พี่หลิวกัดเธอจนเลือดออก แล้วกระชากเนื้อออกมาชิ้นหนึ่ง ผู้ถ่ายเพื่อนร่วมงาน B ก็ตกใจกรีดร้องเช่นกัน หลังจากนั้นวิดีโอก็เป็นภาพสั่นไหวจากการวิ่งหนีตลอด เต็มไปด้วยภาพเบลอ ผู้คนรอบข้างเปลี่ยนจากอารมณ์มุงดูเป็นตื่นตระหนก
【ชาวเน็ตจำนวนมากบอกว่านี่คือซอมบี้กัดคน จริงๆ แล้วเป็นข่าวลือ แค่คุณหลิวคนนี้มีฟันแหลมไปหน่อย เลยกัดคนจนเนื้อหลุดหวุ่ย】
【เพื่อหลีกเลี่ยงการสร้างความตื่นตระหนกแก่ประชาชน โปรดอย่าเชื่อข่าวลือโดยพลการ】
หลังจากที่นักข่าวพูดประโยคสุดท้ายจบ พิธีกรก็ส่งต่อด้วยรอยยิ้ม เริ่มกล่าวบทปิดรายการ
สวี่ตัวตัวแม้แต่ข้าวยังกินไม่ลง ใช้มือถือแคสต์หน้าจอไปที่ทีวี ลองเปิดแฮชแท็กในเวยปั๋ว ด้านบนปรากฏแฮชแท็กเหตุการณ์ของบริษัทเธอในวันนี้
#ซอมบี้เมือง_K
#วันสิ้นโลก
เธอเชื่อมต่อเน็ตบ้าน พยายามรีเฟรชหลายครั้งสัญญาณถึงจะดีขึ้นหน่อย
ในเวลาเดียวกันข้อความดูเหมือนดีเลย์ไปหน่อย เพิ่งดังติ๊งต่องๆ เข้ามามากมาย
มีของเพื่อนร่วมงาน C
– ให้ตายเถอะ เสี่ยวสวีนี่เป็นปลาคาร์พกลับชาติมาเกิดหรือไง? เธอเพิ่งออกไปพี่หลิวก็คลั่งแล้ว!
– โอ๊ะ ไม่ใช่ๆ เธอเป็นโรคพิษสุนัขบ้ากำเริบ
– ยังดีที่เธอไปเร็ว!
เพื่อนร่วมงาน C คนนี้เข้าบริษัทรุ่นราวคราวเดียวกับเธอ ขาดกันแค่วันเดียว
ความสัมพันธ์พอใช้ได้
สวี่ตัวตัวไม่มีอารมณ์ตอบข้อความเธอ แม้แต่ข้าวยังกินไม่ลง ทั้งตัวเหงื่อออกเย็นเฉียบ หวิวไปหมด เกือบไปแล้ว ใกล้เข้ามาแล้ว ถ้าเธอไม่กลับออกมา คนที่ถูกกัดคงเป็นเธอ เพราะเธอนั่งใกล้พี่หลิวที่สุด