ทุกคนขอบคุณกันเสร็จแล้วก็พากันเอาผ้าแพรแขวนคออย่างเงียบๆ รู้สึกอุ่นใจขึ้นมาหน่อย
ไม่ได้ถามต่อว่าเหตุใดของในทีม 3A ถึงได้มีเยอะขนาดนั้น พวกเขาแข็งแกร่งขนาดนี้ ต้องมีเส้นทางของตัวเอง ของเยอะก็เป็นเรื่องปกติ
ฉินลั่วโบกมือให้ทุกคนพักผ่อน "คิดไม่ออกก็พรุ่งนี้ค่อยคิด"
ไม่จำเป็นต้องซีเรียส
ทุกคนเห็นท่าทีสบายๆ ของเขา ก็ทำตาม นั่งลงตรงนั้นแล้วพักผ่อน
เพียงแต่ไม่มีเน็ต ฟอรัมก็เข้าไม่ค่อยได้ ค้างจนแทบตาย ทุกคนเลยกินข้าวเสร็จก็เข้านอนเลย
สวี่ตัวตัวมองออกไปข้างนอก หนาวยะเยือก จู่ๆ ก็นึกได้ว่าในยุคน้ำแข็งเล็กๆ นี้มนุษย์ยังพอเอาตัวรอดได้ แต่ถ้าอุณหภูมิโลกสูงขึ้น ร้อนขนาดนั้นคงอยู่ไม่ได้จริงๆ
วันนี้ทุกคนเหนื่อยมากเช่นกัน
ไม่นานก็ได้ยินเสียงกรนดังมาจากในกำแพงเมือง สมาชิกทีมเสือชีตาห์และทีมนกพิราบขาวบางคนกัดขนมแห้งแล้วก็เอียงคอหลับไปเลย หลับง่ายจริงๆ
ฉินลั่วเห็นแบบนั้นก็จ้องสวี่ตัวตัว "เธอห้ามหลับไปก่อนนะ กินให้เสร็จก่อนค่อยนอน ถ้าไม่เติมพลัง แล้วกลายเป็นซอมบี้ทึ่มๆ ขึ้นมา ร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา"
สวี่ตัวตัวถึงกับหน้านิ่วคิ้วขมวด หันไปยื่นข้าวปั้นให้เฉินเสี่ยวเฟยกับพวกเขา ช่วงเวลาแบบนี้ข้าวปั้นเป็นอาหารที่สะดวกที่สุด
เฉินเสี่ยวเฟยรีบรับมา "ขอบคุณหัวหน้าหน่วยน้อย~ พี่ฉินอย่าแกล้งอีกเลย ถ้าแกล้งอีก หัวหน้าหน่วยน้อยไม่เอาพี่แล้วนะ!"