นายตำรวจหนุ่มเดือดจนแทบควันออกหู ไอ้สองคนตรงหน้าช่างสอดรู้สอดเห็นจริง ๆ ไม่รู้อะไรสักอย่าง ยังมาขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่อีก
เขาเชิดคอขึ้น เตรียมจะเถียงกับฉินเป้ยเป้ย
แต่ถูกนายตำรวจวัยกลางคนคนหนึ่งรั้งไว้ “เจียงเสี่ยวเป่ย อย่าหุนหัน เราไม่มีหลักฐานจริง ๆ”
นายตำรวจที่ชื่อเจียงเสี่ยวเป่ยพลันหงอยลง ในใจนึกบ่นว่าหัวหน้าทีมเพี้ยนไปแล้ว พูดแบบนี้ออกมา ฝ่ายเราก็เสียเปรียบ แล้วจะพาคนไปได้ยังไง?
แต่กลับได้ยินหัวหน้าทีมพูดว่า “ช่วงเวลาพิเศษก็ต้องใช้วิธีพิเศษ ขอแค่เราทำทุกอย่างโดยไม่ละอายต่อองค์กรก็พอ”
ดวงตาเจียงเสี่ยวเป่ยเป็นประกาย สมกับเป็นหัวหน้าทีมจริง ๆ!
ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ด!
ฉินเป้ยเป้ยไม่พูดพร่ำทำเพลง ชูนิ้วกลางให้คนทั้งสาม แล้วเร่งเรือยางท้องแบนพุ่งไปข้างหน้า
อีกเดี๋ยวพอไปรับเฉียวเลี่ยงแล้ว พวกเขาก็จะตรงกลับบ้าน เรือของอีกฝ่ายไล่ตามไม่ทันหรอก