สิ่งที่ทำให้เฉียวเลี่ยงแปลกใจก็คือ อารมณ์ขอบคุณกลับเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย
เฉียวเลี่ยงเลื่อนดู แล้วพบว่าโพสต์เวยป๋อที่เธอลงไว้ก่อนหน้านี้ถูกดันขึ้นมา: 【สภาพอากาศแปรปรวนอย่างหนัก กักตุนอาหาร เสื้อผ้า และของใช้ไว้สักหน่อยก็ไม่เสียหาย ชีวิตไม่เคยขาดเรื่องไม่คาดฝัน เผื่อไว้ก่อนล่ะ?】
ใต้โพสต์มีความคิดเห็นใหม่เพิ่มขึ้นมากมาย
มีคนคาดเดาว่าเฉียวเลี่ยงต้องกักตุนเสบียงไว้เยอะแน่ ๆ ใต้โพสต์จึงมีคนไม่น้อยตอบกลับอย่างมุ่งร้ายว่า: ดีเลย ถึงตอนนั้นไม่มีอะไรกินก็ไปแย่งของจากเธอ
พวกชอบทฤษฎีสมคบคิดบอกว่าเฉียวเลี่ยงต้องได้ข่าววงในมาก่อนแล้วแน่ ๆ แต่จงใจพูดคลุมเครือไม่ยอมบอกให้ชัด ที่จริงไม่ได้คิดจะเตือนทุกคนเลยสักนิด แค่อยากอวดเก่งเท่านั้น
บางคนเสียใจที่ตอนเห็นโพสต์นี้วันนั้นไม่ได้กักตุนของไว้ ตอนนี้การขนส่งเอกชนถูกทางการเกณฑ์ไปขนส่งเสบียงกันหมดแล้ว ของที่สั่งทางออนไลน์ก็ส่งไม่ได้ ส่วนร้านค้าก็เบียดเข้าไปไม่ไหว ต่อให้เข้าไปได้ ของที่ซื้อก็ยังจำกัดจำนวน กลัวเหลือเกินว่าถึงตอนนั้นจะไม่ได้ตายเพราะภัยพิบัติ แต่ตายเพราะอดอยากเสียก่อน ทั้งหมดก็เพราะชื่อเสียงของเฉียวเลี่ยงไม่ดี ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงเชื่อเธอไปแล้ว
คำด่าก็ยังมีมากกว่าอยู่ดี แต่เฉียวเลี่ยงกลับยิ้มออกมา
ข้อดีของการที่อารมณ์ด้านลบลดลง คือทำให้มองออกว่าใครรู้สึกขอบคุณเธอ และใครไม่พอใจเธอ
คนที่ไม่พอใจจดเอาไว้ก่อน
【ได้รับความรู้สึกขอบคุณจากหลี่ตง ความเร็วและความว่องไว +99, +99, +99……】
【ได้รับความรู้สึกขอบคุณจากเจี่ยงจื่ออวี๋ ความเร็วและความว่องไว +99, +99, +99……】
【ได้รับความรู้สึกขอบคุณจากจ้าวหมิ่น ความเร็วและความว่องไว +99, +99, +99……】
เบื้องหลังโลกออนไลน์อันวุ่นวายนี้ ยังมีผู้คนเงียบงันอีกมากที่กักตุนเสบียงหลังอ่านโพสต์นี้ แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว
เฉียวเลี่ยงยืนอยู่หลังหน้าต่างกระจกบานใหญ่ มองสายฝนที่โปรยปรายไม่หยุดด้านนอกอย่างเหม่อลอย