“แค่ทำภารกิจสำเร็จ เรื่องที่พวกคุณทำวันนี้ ฉันจะไม่เอาความ!”
ผู้กำกับลู่คว้าลำโพงโทรโข่งอันคุ้นเคยออกมา เจ้าเด็กพวกนี้ คิดหรือว่าเขาจะจัดการไม่ได้?
เป็นไปตามคาด พอสิ้นเสียง เหล่าคนดังโนเนมก็วิ่งกลับมาจากทั่วทุกสารทิศ แววตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
【ผู้กำกับลู่เติบโตขึ้นแล้ว】
【มาแล้ว ๆ เจ้าพวกฮัสกี้ของฉันโดนผู้กำกับลู่หลอกกลับมาอีกแล้ว】
【ถ้าไม่มีเฟิงซีซี ผู้กำกับลู่ก็ข่มพวกเขาได้มิดเลย】
【ไม่รู้คราวนี้ผู้กำกับลู่จะก่อเรื่องอะไรอีก】
ตีกันด้วยไหวพริบมานาน ผลก็คือไม่มีฝ่ายไหนยอมใคร ทั้งผู้กำกับลู่และเหล่าคนดังโนเนมต่างก็หัวแข็งพอกัน
คราวก่อนพวกเขาร่วมมือกับเฟิงซีซีจนเป็นฝ่ายชนะ
คราวนี้ผู้กำกับลู่อยากกู้หน้าคืนยังไงล่ะ?
“พวกคุณอยากเอาของมาขายไม่ใช่เหรอ?”
“ได้!”
“ฉันเตรียมภารกิจไว้ให้หกอย่าง ขอแค่ขายทุกอย่างได้ในราคาตลาดก็พอ”
“เงินที่ได้จากการทำงานเป็นของพวกคุณ”
ผู้กำกับลู่ยิ้มใจดีเสียจนคนที่รู้จักเขาดีต่างรู้สึกได้ทันทีว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล
【คิดว่าระหว่างทางมาที่นี่ ผู้กำกับลู่เตรียมอะไรไว้บ้าง?】
【รู้สึกว่ามันคงไม่ง่ายขนาดนั้น】
【ท่าทางเขากำลังซุ่มเตรียมไม้เด็ดอยู่】
【จะรีบไปทำไม ดูต่อก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอ?】
“เห็ด +100 ดอก”
อย่างแรก ทีมรายการยกตะกร้าเห็ดมาวาง
ง่าย ของแบบนี้ขายคล่องอยู่แล้ว
“หน่อไม้ +100 หน่อ”
อย่างที่สอง ทีมรายการแบกตะกร้าสองใบที่พาดอยู่บนไม้หาบมา
อันนี้ก็ไม่ยาก
“สับปะรด +100 ผล”
อย่างที่สาม ทีมรายการไม่รู้ไปหารถลามาจากไหน ข้างในบรรทุกสับปะรดมาจนเต็ม
“มังคุด +100 ชั่ง”
พอถึงมังคุด รถสามล้อก็ถูกเปลี่ยนมาใช้แทนแล้ว
อันนี้ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
“น้ำแร่ +100 ถัง”
พอถึงอย่างที่ห้า ทุกคนก็อ้าปากค้าง เพราะทีมรายการขับรถบรรทุกมาจอดตรงหน้า