หลังจากจัดการธุระเรียบร้อย หลินจื่อหรูก็จากไป
ดูออกเลยว่าเธอยุ่งมาก
อุตส่าห์รอเธออยู่ที่บ้านโดยเฉพาะแท้ ๆ
ไม่นาน ในคฤหาสน์เก่าก็เหลือเพียงเฟิงซีซีกับเฟิงมี่มี่สองคน
ส่วนคำพูดของคุณแม่เศรษฐีนี เฟิงซีซีฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา
การรับญาติน่ะเหรอ ในที่สุดก็มาแล้วสินะ
ฉากนั้นน่ะหรือ...เลือดสาดวุ่นวายสุด ๆ
มารยาทเอย เต้นรำเอย พวกนั้นแทบไม่ได้ใช้เลยสักนิด
พอทุกคนกลับไป เฟิงซีซีก็ทิ้งตัวอย่างหมดอาลัยตายอยาก กลับเข้าห้องเล็ก ๆ ของตัวเอง นอนขดตัวอย่างแสนสบาย
ชีวิตที่ไม่มีใครมาคุม ช่างมีความสุข!
ขอแทรกนิดหนึ่ง เพื่อให้ทุกคนได้รับการดูแลอย่างเท่าเทียม คฤหาสน์เก่าของตระกูลเฟิงจึงจำลองห้องของเฟิงมี่มี่ไว้ให้เธอแบบเหมือนกันเป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว
อยากอยู่ห้องใหม่หรือห้องเก่าก็เลือกได้ตามใจ
เฟิงซีซีเลือกห้องหนึ่งแล้วเดินเข้าไป เฟิงมี่มี่ก็ตามเข้ามาด้วย
จากนั้นก็นั่งลงข้างเฟิงซีซี วางตัวสง่างามเรียบร้อย ตรงข้ามกับเฟิงซีซีที่นอนหมดสภาพราวกับไม่มีกระดูกโดยสิ้นเชิง
เฟิงซีซีเงยหน้าขึ้นอย่างเกียจคร้าน “พี่ไม่ต้องไปทำงานเหรอ?”