ห้ากิโลเมตรเหรอ?
นี่มันจะเอาชีวิตเธอชัด ๆ!
เฟิงซีซีแกล้งตาย ทำตัวเหลวไหลอยู่ตรงนั้น ไม่ว่าจะพูดยังไงก็ไม่ยอมขยับ
ร่างกายเธอก็หายดีแล้ว ทำไมยังต้องออกกำลังกายทรมานตัวเองอีก
ไม่เอา!
พูดยังไงก็ไม่เอาเด็ดขาด
น่าเสียดายที่เฟิงซีซีผู้ดื้อรั้นดันมาเจอเฟิงหลินเยวี่ยนเข้า
เขาแค่หยิบเข็มออกมาสักเล่มก็พอแล้ว
ชีวิตแบบนี้เธอทนอยู่ต่อไปไม่ไหวแล้ว วิ่งก็วิ่งสิ!
เฟิงซีซีคิดจะหนี แต่โชคร้าย เฟิงหลินเยวี่ยนวิ่งตามเธอไปด้วย
ถึงขั้นให้ทีมผู้จัดการส่วนตัวของเธอหยุดพัก แถมยังยึดโทรศัพท์ไปอีก เรียกได้ว่าโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งสุด ๆ
“อยากทำงานแล้ว”
หลังถูกบังคับให้วิ่งวันละ 5 กิโลเมตรติดต่อกัน 5 วัน จากนั้นก็อัปเกรดเป็นวันละ 10 กิโลเมตรอีก 10 วัน
เฟิงซีซีเริ่มโหยหาชีวิตทำงานขึ้นมาแล้ว
แต่เฟิงหลินเยวี่ยนไม่สน เขาสนแค่ปรับสภาพร่างกายเฟิงซีซีให้ดีขึ้น ส่วนสภาพจิตใจเธอจะเพี้ยนไปหรือเปล่านั้นไม่อยู่ในความสนใจเลย
แถมทุกครั้งที่เธอคลุ้มคลั่ง เขายังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อยอีกต่างหาก
บ้าเอ๊ย!
นายต่างหากที่เพี้ยน ถึงกับคิดว่าท่าทางแบบนี้ของเธอช่วยให้อาหารอร่อยขึ้นได้!
กินอิ่มแล้ว เฟิงหลินเยวี่ยนก็หยิบโทรศัพท์ออกมา