สามวัน
เพียงสามวันสั้น ๆ เฟิงซีซีก็ทำอะไรไม่ได้เลย
เฟิงซีซีกินก็กิน ดื่มก็ดื่ม ภายนอกดูราวกับผู้ชนะที่แย่งชิงความโปรดปรานมาได้สำเร็จ
อย่าลืมสิ
เธอเป็นคนที่ถือบทอยู่ในมือเชียวนะ
**
เวลาเคลื่อนผ่านไปในพริบตา ไม่นานก็ถึงวันงานเลี้ยง
ทุกคนพากันวนเวียนอยู่รอบเฟิงซีซี ท่าทางคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเฟิงเต็มขั้น
หลังคุณแม่เศรษฐีนีพร่ำกำชับอย่างอดทน เฟิงจี้อู่ก็มา เขาใช้คำพูดไม่กี่คำก็ส่งหลินจื่อหรูผู้เป็นแม่กลับไปได้
ภายในห้องที่มีเพียงคนสองคน เขามองเฟิงซีซีที่ใบหน้าเปี่ยมด้วยความคาดหวังจากเบื้องสูง
“ละครสนุก ๆ”
“กำลังจะเริ่มแล้ว”
“ออกงานพร้อมฉันสิ”
“ไปพบทุกคนกัน”
“น้องสาวของฉัน”
เฟิงจี้อู่ยิ้มให้เฟิงซีซีเป็นครั้งแรก เธอมองเขา แล้วเฟิงซีซีก็ยิ้มตอบเช่นกัน
แต่ชั่วพริบตานั้นเอง เฟิงซีซีก็ลงมือฟาดเขาจนสลบ
จากนั้นก็รีบสลับเสื้อผ้าของทั้งคู่ เอาชุดราตรีสวมให้เฟิงจี้อู่ แถมด้วยวิกที่เตรียมไว้ก่อนแล้ว
จัดการทุกอย่างเสร็จ เฟิงซีซีก็ปลุกเขาขึ้นมาอีกครั้ง
เธอยังอุตส่าห์เอากระจกมาให้เขาส่องด้วย
เฟิงจี้อู่จ้องเธอตาแทบลุกเป็นไฟ ส่วนเฟิงซีซียิ้มเหมือนตัวร้ายตัวเอ้
“ข้างนอกมีนักข่าวตั้งเยอะ”
“อยากให้ทุกคนรู้หรือไงว่าคุณชายห้าเฟิงจี้อู่แห่งตระกูลเฟิงเป็นพวกวิปริตชอบแต่งหญิง?”
“จุ๊ ๆ เรื่องนี้ต้องกลายเป็นหัวข้อซุบซิบที่คนทั้งวงการพูดถึงกันไม่รู้จบแน่”
คำพูดสามประโยคติดปิดปากเฟิงจี้อู่ได้สำเร็จ
ไม่ใช่ว่าแกอิจฉาที่เธอมีร่างกายแข็งแรงหรอกหรือ?