หลินเอินพยักหน้า
จากนั้นเขาก็หยิบใบแจ้งหนี้ออกมา คิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า
"ถึงแม้ตอนนี้จะไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม แต่ก็ยังต้องบอกท่านอยู่ดี"
"ค่ารักษาพยาบาลทั้งหมด 300 เหรียญกะโหลก แต่เพราะเป็นครั้งแรกของข้า ขอลดให้ท่าน 20% เหลือ 240 เหรียญกะโหลก ค่าเย็บแผลคิดต่างหาก รวมทั้งหมด 280 เหรียญ ท่านจะเซ็นรับรองไหม?"
"อ๊าก—อ๊าก—"
มารหัวหมูส่งเสียงร้องอย่างทรมาน จิตใจแทบจะพังทลาย
"เย็บ! เย็บเลย!" มันพูดด้วยเสียงสั่นเทา
หลินเอินพยักหน้า ชี้ไปที่เส้นด้ายต่างๆ บนผนัง แล้วพูดว่า "ที่นี่เรามีด้ายป่าน ด้ายขนสัตว์ ด้ายฝ้าย ลวดเหล็ก ลวดเหล็กกล้า แต่ละชนิดราคาต่างกัน ท่านต้องการแบบไหน?"
น้ำตาหนึ่งหยดไหลลงมาจากหางตามารหัวหมู มันพึมพำว่า
"ด้ายป่าน..."
หลินเอินพยักหน้า หยิบด้ายป่านลงมา แล้วถามว่า "แล้วท่านยังต้องการ..."
"เย็บ! เย็บ!" มันตะโกนอย่างบ้าคลั่ง
หลินเอินพยักหน้า หยิบเข็มเหล็กของเขาอย่างชำนาญ ดีดเส้นด้ายป่าน แล้วเดินไปยังข้างตัวมารหัวหมู กัดปลายด้ายแล้วดึงออก
"ใจเย็นๆ ทนหน่อยนะ ข้าจะเริ่มแล้ว"
[ประสบการณ์วิชาเย็บแผล +1]
[ประสบการณ์วิชาเย็บแผล +1]
[ประสบการณ์วิชาเย็บแผล +1]
ในที่สุด
สิบกว่านาทีต่อมา
หลินเอินหยิบกรรไกร ตัดปลายด้าย ตบโบว์ด้านบน หยิบยาออกมาเทใส่ปาก แล้วพ่นลงบนท้องของมัน
ทันใดนั้น เนื้อเลือดที่เย็บไว้เริ่มประสานกันทีละน้อย หายเร็วมาก