ขุนศึกผงาด! จากทหารเกณฑ์สู่ชิงบัลลังก์แผ่นดินกลาง

ตอนที่ 13 แจกจ่ายเกราะ

7 นาที· 1.7K คำ

กลางลานฝึก แสงตะวันค่อย ๆ ส่องสูงขึ้น บางทีอาจเป็นเพราะผู้คนมีจำนวนมาก เช้าวันนี้จึงดูไม่หนาวเย็นนัก

ธงรบที่ปักอยู่รอบลานฝึกโบกสะบัดรับลมยามเช้า ทหารเก่ากลุ่มหนึ่งกำลังจูงรถม้าทีละคันมุ่งหน้ามายังลานฝึก

บนรถม้าเหล่านั้นล้วนบรรทุกเกราะกับอาวุธ ขบวนรถม้านับร้อยคันทอดยาวจนสุดสายตา

บนแท่นบัญชาการ นายกองยี่สิบนายยืนอยู่ด้านหลังผู้บัญชาการทั้งสี่ ผู้บัญชาการที่ยืนอยู่หน้าสุดรูปร่างสูงใหญ่กำยำ ยามเดินเนื้อตัวสั่นกระเพื่อมเป็นระลอก

เมื่อเห็นเหล่าแม่ทัพขึ้นแท่น หัวหน้าหมู่ทหารและรองหัวหน้าหมู่ทหารแต่ละคนก็เริ่มควบคุมทหารใหม่ในกองของตน

“ยืนให้เป็นระเบียบ! ทุกคนเงียบเสียง!”

“บัดซบ! ยืนให้ดี หากผู้บัญชาการกล่าวเมื่อใดแล้วยังกล้าส่งเสียง ข้าจะฟันมันเสีย!”

หัวหน้าหมู่ทหารคนหนึ่งซึ่งดูแลกองของเซียวเฉินจับตามองพวกเขาด้วยสีหน้าเย็นชาเช่นกัน

“ยืนให้เรียบร้อยหน่อย ยืนบิดเบี้ยวเช่นนี้ดูไม่ได้เอาเสียเลย”

ยามเดินผ่านเซียวเฉิน เมื่อเห็นท่าทางยืนตรงแน่วของเขา หัวหน้าหมู่ทหารก็ชะงักไปชั่วครู่

“เจ้าไม่ต้องยืนตรงถึงเพียงนั้น ทำเป็นเด่นไปเพื่ออะไร?”

กล่าวทิ้งไว้เพียงประโยคเดียว หัวหน้าหมู่ทหารคนนั้นก็เดินไปหาคนอื่นต่อ

เซียวเฉินไม่สนใจคำพูดของหัวหน้าหมู่ทหาร ยังคงยืนในท่าทหารตามลำพัง

เขาเข้าใจดี หากต้องการนำกองทหารให้ดีในภายหน้า ก็จำเป็นต้องเข้มงวดกับตนเองอยู่เสมอ หากแม้แต่ตนยังเข้มงวดกับตัวเองไม่ได้ แล้ววันหน้าจะเข้มงวดกับทหารใต้บังคับบัญชาได้อย่างไร

หวังเหมิ่งซึ่งกำลังตรวจตราอีกกองหนึ่งมองเห็นเซียวเฉินยืนตัวตรงอยู่แต่ไกล รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า

ขณะนั้น ผู้บัญชาการร่างสูงใหญ่กำยำบนแท่นบัญชาการก้าวออกมาสองสามก้าว มองเหล่าทหารใหม่ที่ยืนเบียดเสียดกันอยู่ทั่วลานฝึก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป