บทที่ 41 เร่งให้ลงมือ
กองบัญชาการกองทัพอากาศหนานจิง
โจวจื้อโหรว ผู้บัญชาการสูงสุดกองทัพอากาศ ยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะจำลองสนามรบ ปลายนิ้วกดรายงานความสูญเสียในการรบทางอากาศแน่น
ไอ้พวกญี่ปุ่นสารเลวนั่น หลี่เมิ่งก็เป็นพวกไร้ความสามารถอีกคน กองทัพที่ 101 มีกำลังชั้นยอดกว่า 70,000 นาย บวกกับกองพลที่ 88 และกองพลที่ 87 ของผู้บัญชาการ รวมกำลังทั้งหมดก็เกิน 100,000 นายแล้ว
รบกันมาหลายวัน ฉันยังส่งกองทัพอากาศไปสนับสนุนไม่น้อย แต่กลับยังปราบทหารญี่ปุ่นในหงโข่วไม่หมด
ตอนนี้โจวจื้อโหรวทำได้เพียงด่าทหารแนวหน้าว่าไม่ทุ่มเทเต็มกำลัง อย่างไรเสียในฐานะผู้บัญชาการกองทัพอากาศ เครื่องบินรบในสังกัดก็คือทุนที่เขาใช้ดำรงตำแหน่ง เพียงไม่กี่วันก็ถูกทำลายไปกว่า 30 ลำ จะบอกว่าไม่เสียดายย่อมเป็นไปไม่ได้ ต้องรู้ว่าทั้งประเทศมีเครื่องบินรบที่พร้อมขึ้นบินได้เพียงร้อยกว่าลำ ที่เหลือเป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดกับเครื่องบินลาดตระเวน!
บัดซบ! พลสื่อสาร!
ครับ ท่านผู้บัญชาการ
โจวจื้อโหรวกล่าวเสียงเข้ม “รีบส่งโทรเลขถึงหลี่เมิ่งแห่งกองทัพที่ 101 ที่แนวหน้าซงหู บอกเขาว่าตอนนี้กองทัพอากาศสูญเสียอย่างหนัก เครื่องบินรบเหลือเพียงบางส่วน ไม่อาจตรึงเรือรบญี่ปุ่นไว้ได้นาน กองทัพอากาศจะสนับสนุนการรบทางอากาศขนาดใหญ่ได้อีกอย่างมากสองวัน”
“ขอให้ผู้บัญชาการหลี่เร่งทุกหน่วยแนวหน้าให้รุกคืบโดยเร็ว กำจัดฐานที่มั่นหลักของกองทัพญี่ปุ่นในหงโข่วให้สิ้นซาก และกวาดล้างที่มั่นตกค้างในหยางซู่ผู่ให้หมดภายในสองวัน หากยืดเยื้อต่อไป กองทัพอากาศจะถูกทำลายจนสิ้น แนวรบทั้งหมดจะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง”
“ส่งไปตามนี้”
“ครับ ท่านผู้บัญชาการ”
กองบัญชาการกองทัพที่ 101
นายทหารฝ่ายเสนาธิการคนหนึ่งเดินเร็วเข้ามา รายงานว่า “ท่านผู้บัญชาการ กองบัญชาการกองทัพอากาศหนานจิงส่งข่าวมาครับ”