บนชั้นสองของบ้านพักแห่งหนึ่งในย่านห่างไกล จ้าวกั๋วจงมองรถถังญี่ปุ่นที่ถูกทำลายผ่านกล้องส่องทางไกล พลางพึมพำว่า “พวกญี่ปุ่นตัวเล็กโดนซุ่มโจมตีขนาดนี้ ยังจัดกำลังโต้กลับได้อย่างมีประสิทธิภาพ สมแล้วที่เป็นศัตรูตัวฉกาจ!”
“ยิง!” นายทหารชั้นผู้น้อยของญี่ปุ่นกำลังสั่งการให้ทหารต่อสู้ กระสุนจากปืนกลญี่ปุ่นกวาดยิงราวกับสายฝน กระทบกระสอบทรายและแนวกำบังไม้ดังเปรี้ยงปร้าง เศษหินฝุ่นดินกระจาย ลูกระเบิดจากปืนยิงลูกระเบิดตกลงมาระเบิดไม่ขาดสาย พวกญี่ปุ่นพยายามใช้กระสุนหนาแน่นกดดันฝ่ายตั้งรับ
ทว่าวินาทีถัดมา มหกรรมสังหารทั่วทั้งตรอกซอกซอยจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง!
บนแนวรบด้านหน้า ปืนกลอเนกประสงค์เอ็มจี 34 หลายสิบกระบอกและปืนกลเบาลูอิสเปิดฉากยิงพร้อมกัน เสียงรัวถี่ราวกับฉีกผ้าดังกึกก้อง ปืนกลเอ็มจี 34 ที่ยิงด้วยความเร็วสูงบดขยี้ปืนกลเบาและหนักของญี่ปุ่นในพริบตา
ห่ากระสุนโลหะหนาแน่นสาดเข้าใส่กลุ่มทหารราบญี่ปุ่นราวกับฟ้าถล่ม แนวกำบังชั่วคราวที่ทำจากแผ่นไม้แตกหักไม่อาจต้านทานกระสุนปืนเล็กยาวขนาด 7.92 มิลลิเมตรได้เลย
สิ่งแรกที่ถูกฉีกกระจุยคือฐานปืนกลหนักแบบ 92 ซึ่งเป็นแกนหลักของแนวรบญี่ปุ่น ปืนกลหนักของญี่ปุ่นเพิ่งกดตัวปืนให้นิ่งและกวาดยิงไปได้สองชุด กระสุนปืนกลเอ็มจี 34 ที่ถาโถมมาราวกับห่าฝนก็ซัดเข้าใส่ แนวกำบังหยาบ ๆ ของญี่ปุ่นถูกยิงทะลุในทันที
หน่วยปืนกลหนักแบบ 92 ของญี่ปุ่นถูกกวาดล้างคาที่ พลปืนถูกยิงจนกลายเป็นเศษเนื้อเลือด
พลบรรจุกระสุนญี่ปุ่นที่อยู่ข้าง ๆ มองภาพตรงหน้าด้วยความหวาดผวา ไม่นานนัก กระสุนหัวโลหะความเร็วสูงกว่าสิบลูกก็ฉีกเครื่องแบบ เนื้อหนัง กระดูก และอวัยวะภายในของเขา ร่างมนุษย์ไม่อาจคงสภาพเดิมได้ภายใต้ห่ากระสุนจากปืนกลที่มีอัตราการยิงสูงขนาดนั้น