กองบัญชาการใหญ่ญี่ปุ่น กรุงโตเกียว
การประชุมราชสำนักญี่ปุ่น
ข่าวด่วนจากแนวหน้าซงหูถูกส่งข้ามทะเลจีนตะวันออกมายังกรุงโตเกียวผ่านสายโทรเลข ข่าวที่ว่ากองกำลังนาวิกโยธินพิเศษเซี่ยงไฮ้ถูกทำลายล้างทั้งกอง ราวกับเหล็กเผาร้อนแดงที่ฟาดลงบนความขัดแย้งระหว่างกองทัพบกกับกองทัพเรือญี่ปุ่นซึ่งหมักหมมมานาน
จักรพรรดิฮิโรฮิโตะประทับนั่งบนบัลลังก์ พระหัตถ์กำสายโทรเลขแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว พระพักตร์ที่ปกติสงบนิ่งบัดนี้ฉาบด้วยโทสะเข้มข้น สายพระเนตรกวาดมองเหล่านายพลกองทัพบกและกองทัพเรือซึ่งยืนเรียงกันอยู่ทั้งสองฝั่ง
กองกำลังนาวิกโยธินพิเศษเซี่ยงไฮ้ ทหารชั้นยอดหลายพันนาย ล้วนถูกกวาดล้างจนสิ้น กองทัพเรือจักรวรรดิประจำการอยู่ในเซี่ยงไฮ้มาหลายปี อาศัยป้อมปราการและปืนใหญ่เรือ แต่กลับรักษาเขตเช่าเซี่ยงไฮ้ไว้ไม่ได้ จนถูกกองทัพจีนตีแตก กระทรวงทหารเรือ พวกเจ้าจะแก้ตัวอย่างไร?
สิ้นพระดำรัส รัฐมนตรีทหารเรือ โยไน มิตสึมาสะ ก็รีบก้าวออกมาครึ่งก้าว เตรียมชี้แจง ทว่าฝ่ายนายพลกองทัพบกอย่างโทโจ ฮิเดกิกลับก้าวพรวดออกมา สายตาพุ่งแทงโยไน มิตสึมาสะ
“บ้าชะมัด แก้ตัวงั้นหรือ? กองทัพเรือยังมีอะไรให้แก้ตัวอีก!” โทโจ ฮิเดกิขึ้นเสียง “กองทัพเรือจักรวรรดิอวดอ้างว่าตนไร้เทียมทานในทะเล ครอบครองเรือรบและปืนใหญ่หนัก ยึดครองเซี่ยงไฮ้มาหลายปี
“แล้วผลเป็นอย่างไร? พอกองทัพจีนเปิดฉากโจมตี กองกำลังนาวิกโยธินของพวกเจ้ากลับอ่อนแอเกินต้าน ถูกทำลายจนสิ้นทั้งกอง กองทัพเรือทุ่มงบประมาณมหาศาลสร้างแนวป้องกันในเซี่ยงไฮ้ แต่กลับถูกอีกฝ่ายบุกยึดในเวลาอันสั้น!”
ใบหน้าของโยไน มิตสึมาสะพลันเขียวคล้ำ ก่อนโต้กลับเสียงกร้าว “โทโจ ฮิเดกิ เรื่องนี้จะโยนความผิดให้กองทัพเรือฝ่ายเดียวไม่ได้ กองทัพจีนหน่วยใหม่นี้ใช้ยุทธวิธีแปลกประหลาด มีกำลังยิงเหนือกว่าที่เราคาดไว้ อีกทั้งยังมีปืนใหญ่หนักชุดเยอรมัน คอยกดกำลังยิงปืนใหญ่หนักของเราโดยเฉพาะ