“ชินอาน! ชินอาน! ตื่นเร็ว!”
“แกไปนอนกับเมียคนอื่นมา ยังไม่รีบหนีอีก เดี๋ยวก็โดนเขาตีตายหรอก”
“นอนเหมือนหมูตายเลยนะ! เป็นคนโง่ที่ไร้หัวใจจริง ๆ!”
ท่ามกลางแรงเขย่าอย่างรุนแรง ชินอานลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย รู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด
“ใครมารบกวนฉันนอน ไสหัวไปให้พ้น!”
ชินอานด่าอย่างหงุดหงิด พลางสะบัดมืออีกฝ่ายออก
คนข้างเตียงร้อนใจแทบแย่ รีบโน้มตัวไปตะโกนข้างหูเขา “ชินอาน อย่านอนต่อเลย ถ้าคนตระกูลเจ้ามาถึง แกไม่ตายก็ต้องพิการแน่!”
ชินอานปวดหัวตุบ ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง รู้สึกเหมือนหัวใกล้จะระเบิด จนอยากลงไม้ลงมือกับใครสักคน
“ใครกล้าตีฉัน มันคงเบื่อชีวิตแล้วสินะ!”
คนข้างเตียงชะงักไปอย่างไม่อยากเชื่อ ก่อนจะใช้นิ้วแหวกเปลือกตาชินอานออกดู
ชินอานโมโหแล้ว!
“ให้ตายสิ! จะเอาให้มันรู้เรื่องกันไปถึงไหน!”
เขาคำรามลั่น สติสัมปชัญญะก็ค่อย ๆ กลับคืนมา
แต่ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขางุนงงไปหมด
ข้างเตียงมีชายผิวคล้ำรูปร่างผอมคนหนึ่งนั่งอยู่ ชินอานไม่เคยเห็นหน้าเขามาก่อน
เขาเบิกตากว้าง มองสภาพแวดล้อมรอบตัว จะบอกว่าบ้านนี้ไม่มีอะไรเลยก็ไม่เกินจริง
บ้านสร้างจากไม้ผุ ๆ กับดินเหนียวสีเหลือง ในห้องมีแค่โต๊ะไม้ขาหักตัวหนึ่ง ส่วนใต้ตัวเขาคือเตียงไม้แข็ง ๆ ปูด้วยฟูกเก่าที่ปะชุนเต็มไปหมด
ทันใดนั้น ความทรงจำแปลกหน้าชุดหนึ่งก็ถาโถมเข้ามาในสมอง ชินอานครางด้วยความเจ็บปวด รีบยกมือกุมหัวไว้
หมู่บ้านชิงอาน…ชินอาน…อายุสิบแปดปี!
ที่แท้ก็เป็นคนโง่นี่เอง!
ให้ตายสิ! ทำไมฉันถึงกลายเป็นคนโง่ไปได้!
คฤหาสน์หรู รถหรู หายไปหมดแล้ว!
แม้แต่ใบหน้าหล่อระดับสิบแปดกะรัตของฉันก็หายไปด้วย!
เขาจำได้ว่าตัวเองไปเที่ยวบาร์กับเพื่อน จีบสาวแล้วพาผู้หญิงสองคนกลับบ้าน ตั้งใจจะเล่นอะไรตื่นเต้นสักหน่อย
สาวทั้งสองเปลี่ยนไปใส่บิกินี รูปร่างอวบอึ๋มชวนเลือดกำเดาไหล เขาแทบรอไม่ไหว รีบพาพวกเธอไปที่สระว่ายน้ำ
ตอนนั้นเขาอยากโชว์เท่ เลยกระโดดลงสระอย่างสง่างาม
บางทีอาจเป็นเพราะดื่มเหล้ามากเกินไป หลังจากนั้นเขาก็หมดสติไปเลย
ชินอานแหงนหน้ามองเพดานกระท่อมผุพังในมุมสี่สิบห้าองศา น้ำตาไหลไม่หยุด
ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปจะไม่จีบสาวอีกแล้ว!
บางทีอาจเป็นเพราะเจ้าของร่างเดิมเป็นคนโง่ ความทรงจำจึงขาด ๆ หาย ๆ แต่ชินอานก็ยังจำได้ว่าชายหน้าตาธรรมดาตรงหน้าคือชินต้าชุน ลูกพี่ลูกน้องของเขา
“เมื่อกี้นายบอกว่าใครจะมาตีฉันนะ?”
เขาเอ่ยอย่างนักเลง แผ่รัศมีของคุณชายเสเพลออกมาเต็มที่
ตลกแล้ว! เขาคือชินอานนะ!
คนเรียกกันว่าท่านชายน้อยชิน ใครจะกล้ามาตีเขากัน!
ชินต้าชุนถึงกับตาค้าง เขารู้สึกว่าชินอานดูไม่เหมือนเดิม
แววตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความโอหัง แค่มองก็ทำให้คนกลัวแล้ว
แต่ต่อให้คิดจนหัวแทบแตก เขาก็คงไม่มีทางรู้ว่าชินอานเปลี่ยนคนไปแล้ว คนที่อยู่ตรงหน้าคือคุณชายลูกเศรษฐีที่เชี่ยวชาญทั้งกิน ดื่ม เที่ยว และเล่นสนุก
“ตระกูลเจ้า! เจ้าเหลียงกลับมาแล้ว เขารู้ว่าแกไปนอนกับเมียเขา บอกว่าจะตัดขาที่สามของแกทิ้ง!”
พอได้ยินอย่างนั้น สมองของชินอานก็อื้ออึงไปอีกครั้ง
เจ้าของร่างเดิมป่วยเป็นไข้ตอนเด็ก สมองถูกไข้เผาจนเสียหาย ก่อนหน้านี้ยังมีพ่อแม่คอยดูแล แต่เมื่อสองปีก่อนพ่อแม่ของชินอานทยอยเสียชีวิต เขาจึงกลายเป็นเด็กกำพร้า
ชาวบ้านเห็นเขาน่าสงสารก็ช่วยเหลือบ้างเป็นครั้งคราว แต่เขากลับหน้าด้าน ไม่ทำงานเอาแต่ลอยชาย แถมยังชอบลักเล็กขโมยน้อย
ยังดีที่เขามีทั้งลุงใหญ่และอา คอยตามเก็บกวาดเรื่องยุ่ง ๆ ให้ ชาวบ้านจึงไม่ถือสาเขามากนัก
แต่เมื่อสองวันก่อน หมู่บ้านเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นเรื่องหนึ่ง
เมียของเจ้าเหลียงกับชินอานแอบมีสัมพันธ์กันในไร่ข้าวโพด แล้วถูกคนจับได้คาหนังคาเขา
ความทรงจำค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น ชินอานอดกลอกตาไม่ได้
เจ้าของร่างเดิมนี่ถูกใส่ร้ายจริง ๆ!
น่าสงสารยิ่งกว่าโต้วเอ๋อเสียอีก!
ถึงชินอานจะเป็นคนโง่ แต่สูงตั้งหนึ่งเมตรแปดสิบหก หน้าตาก็หล่อเหลา ปกติไม่ค่อยลงไปทำงานในนา ผิวจึงขาวกว่าพวกผู้ชายในหมู่บ้าน
อย่าคิดว่าเขาไม่ชอบทำงานแล้วจะอ่อนแอ ร่างกายเขาแข็งแรง กล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ มองเห็นได้ชัด
อยู่มาวันหนึ่ง เฉินชิวจวิ้น เมียของเจ้าเหลียง กำลังซักผ้าอยู่ริมแม่น้ำ ส่วนชินอานวิ่งเล่นไปทั่วบนเขาจนเหงื่อท่วม จึงลงไปอาบน้ำที่แม่น้ำ
พอถอดเสื้อผ้ากับกางเกงออก เฉินชิวจวิ้นก็มองจนตาค้าง
ชินอานเป็นคนโง่ ไม่เข้าใจอะไรเลย เฉินชิวจวิ้นหลอกล่อเขาไปที่ไร่ข้าวโพดด้วยลูกอมไม่กี่เม็ด แล้วกล่อมให้เขาถอดกางเกง
จะว่าไป ถึงผู้หญิงคนนั้นจะเป็นแค่ชาวบ้าน แต่รูปร่างอวบอิ่ม มีเสน่ห์อยู่ไม่น้อย
แม้เขาจะไม่เข้าใจอะไรเลย แต่พอถูกผู้หญิงยั่วยวนเข้า ดูเหมือนเขาจะเริ่มเข้าใจความสนุกของเรื่องนี้ขึ้นมาบ้าง
ตอนที่ทั้งสองกำลังจะเลยเถิด คนในหมู่บ้านก็จับได้คาหนังคาเขา
เจ้าเหลียงทำงานอยู่ในกองขนส่ง ไม่ได้อยู่บ้าน แต่ผู้เฒ่าทั้งสองของตระกูลเจ้ารวบรวมญาติพี่น้องมาจับเฉินชิวจวิ้น แล้วรุมทุบตีเธออย่างหนัก แน่นอนว่าชินอานก็โดนด้วย
ชินอานถูกตีจนหน้าบวมช้ำ ร้องไห้โฮ
สุดท้ายชินไหลกุ้ย ลุงใหญ่ของชินอานซึ่งเป็นหัวหน้ากองงานของหมู่บ้านชิงอาน ก็ออกหน้าไปช่วยเขาไว้ และจ่ายเงินชดเชยไปสิบหยวน เรื่องจึงสงบลงชั่วคราว ความโกรธของตระกูลเจ้าถึงได้ลดลง
แต่วันนี้เจ้าเหลียงกลับมาแล้ว!
“ได้ยินว่าเจ้าเหลียงกำลังจะกลับหมู่บ้าน พ่อฉันได้ข่าวก็เลยให้ฉันรีบมาบอกนาย”
“รีบหนีไปเถอะ เจ้าเหลียงไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องด้วยได้ ถ้าเขาจะเอาเรื่องนาย พ่อฉันก็ห้ามไม่อยู่หรอก!”
“ฉันมีเงินอยู่ยี่สิบหยวน เป็นเงินเก็บทั้งหมดของฉันแล้ว นายหนีออกไป อย่างน้อยก็ยังพอมีทางรอด”
……
ชินอานฟังชินต้าชุนพูดแล้วก็ทำหน้าเอือมระอา
สวรรค์กำลังแกล้งฉันอยู่หรือไง!
ลืมตาขึ้นมาก็เจอบ้านโทรมจนหมาไม่อยากอยู่ บ้านจนแทบไม่มีอะไรเลย แม้แต่ผ้าห่มก็ยังเต็มไปด้วยรอยปะ
เรื่องนั้นก็ช่างมันเถอะ
ตัวเองเป็นคนโง่ ถูกหญิงชาวบ้านหลอกเอาตัวไป แล้วยังต้องมารับความโกรธของสามีเธออีก
นี่มันยุติธรรมตรงไหน!
“พี่ต้าชุน เจ้าเหลียงสู้เก่งไหม ถ้าฉันสู้กับเขา ฉันมีโอกาสชนะสักกี่ส่วน?”
ชินอานถามขึ้นกะทันหัน
ในเมื่อเรื่องเกิดขึ้นแล้ว จะกลัวไปทำไม ไม่พอใจก็สู้กันไปเลย!
ชินต้าชุนมองแววตาดุดันของชินอานแล้วอดตัวสั่นไม่ได้
ถ้าพูดถึงกำลัง ชินอานไม่ได้อ่อนแออยู่แล้ว อย่างน้อยก็มีร่างกายแข็งแรง
แต่ถ้าชินอานตีคนจนบาดเจ็บ เขาเป็นคนโง่ไม่มีเงินชดใช้ สุดท้ายก็ต้องไปตามพ่อของชินต้าชุนอยู่ดี
เห็นชินต้าชุนทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ชินอานก็ได้แต่ทำหน้าเอือมระอา
ดูท่าคนโง่คนนี้จะสร้างปัญหาให้บ้านชินต้าชุนมาไม่น้อย ครั้งนี้เรื่องใหญ่เกินไป ญาติ ๆ ตระกูลชินเลยอยากให้เขาออกจากหมู่บ้านไปเร็ว ๆ จะได้ไม่เกิดเรื่องขึ้นอีก
ที่จริงพวกเขาคิดแบบนั้นก็ไม่แปลก ในความทรงจำของเขา ลุงใหญ่ชินไหลกุ้ยต้องคอยตามเช็ดก้นให้เขาอยู่บ่อย ๆ
“ไม่ต้องห่วง คราวนี้ฉันจะไม่สร้างปัญหาให้พ่อนาย ฉันจัดการเอง”
มุมปากของชินอานยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา เขาเรียนศิลปะการต่อสู้กับมวยต่อสู้แบบผสมมาตั้งแต่เด็ก จะสู้คนบ้านนอกคนเดียวไม่ไหวได้ยังไง
ชินต้าชุนถอนหายใจ “เรื่องนี้จัดการยากนะ!”
“วันนั้นนายกับเฉินชิวจวิ้นมุดเข้าไร่ข้าวโพดก็เรื่องหนึ่งแล้ว แต่ยังไปจูบเจ้าไห่ถัง ลูกสาวคนเล็กของตระกูลเจ้า แล้วบอกว่าจะขอเธอแต่งงาน ทำให้ป้าเจ้าตกใจจนเป็นลมไปเลย”
ชินอานนึกอยู่ครู่หนึ่ง ความทรงจำในวันนั้นก็ค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
ตอนที่เจ้าของร่างเดิมถูกคนตระกูลเจ้าจับได้ เขาดิ้นหลุดแล้วพุ่งเข้าไปกอดเจ้าไห่ถังไว้
พอดีเฉินชิวจวิ้นเพิ่งสอนอะไรบางอย่างให้เขา เขาเห็นว่าเจ้าไห่ถังสวย จึงใจกล้าจูบเธอไปทีหนึ่ง แล้วยังบอกว่าจะขอเธอมาเป็นเมีย
เจ้าไห่ถังเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของหมู่บ้านชิงอาน เรียนจบมัธยมปลายและทำงานอยู่ในอำเภอ แต่กลับถูกเขาลวนลามต่อหน้าคนอื่นทั้งอย่างนั้น ตอนนี้ตระกูลเจ้าคงอยากกินเขาทั้งเป็นแล้ว
“ไปกันเถอะ อย่ารอให้คนตระกูลเจ้ามาหาถึงบ้าน ฉันจะไปหาเอง”
“ถึงฉันจะเป็นคนโง่ แต่ก็เป็นคนโง่ที่มีเหตุผล นายว่าอย่างนั้นไหม?”
ชินต้าชุนงงไปหมด เขารู้สึกว่าวันนี้ชินอานดูไม่โง่ แต่เหมือนจะเสียสติไปแล้วมากกว่า
เขาถึงกับจะไปหาตระกูลเจ้าเอง นี่อยากตายหรือไง!