เจียงหว่านเผลอนั่งตัวตรง แล้วขยับเข้าไปใกล้หน้าต่าง
ไม่นานเธอก็อดขมวดคิ้วไม่ได้
ดูเหมือนจะไม่ค่อยใช่อีกแล้ว!!
ระยะห่างไกลเกินไป เจียงหว่านจึงสัมผัสได้ไม่ชัดเจน
แต่เมื่อเครื่องบินลดระดับลง ในที่สุดเธอก็มองเห็นพื้นที่ที่ถูกหมอกสีเทาปกคลุม...
มันกว้างใหญ่มาก
ดูเหมือนจะครอบคลุมทั่วทั้งเมืองหลวง
ถ้านั่นเป็นพลังมารจริง สิ่งที่ผลิตพลังมารได้มากมายขนาดนี้คงน่าตกตะลึงทีเดียว!!!
ด้วยระดับบำเพ็ญเพียรในตอนนี้ เธอไม่มีความสามารถพอจะจัดการเรื่องนี้
ราว 10 นาทีต่อมา เครื่องบินก็ลงจอดในที่สุด
พอลงจากเครื่อง เจียงหว่านก็ยกมือปิดจมูกโดยไม่รู้ตัว!
ในสายตาเธอ ทุกสิ่งรอบตัวราวกับถูกปกคลุมด้วยหมอกควัน มลพิษในอากาศเข้มข้นจนเธอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว!
นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้ที่เธอเจอสถานที่สกปรกขนาดนี้
คำว่าสกปรกในที่นี้ หมายถึงอากาศเท่านั้น
แต่สิ่งที่ทำให้เธอแปลกใจคือ แม้อากาศที่นี่จะสกปรกจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ทว่า...กลับไม่มีพลังมาร
เมื่อครู่ตอนมองจากที่สูง เธอยังนึกว่าเป็นพลังมารอยู่เลย!
ไม่สิ!
เจียงหว่านแผ่พลังวิญญาณออกไปสำรวจ คิ้วก็ขมวดเข้าหากันอีกครั้ง
มีพลังมารอยู่
เพียงแต่พลังมารกลับถูกหมอกควันสกปรกเหล่านี้กั้นไว้ที่ชั้นนอกของท้องฟ้า!!
เป็นไปได้ยังไง?
ที่เรียกพลังมารว่าพลังมาร ก็เพราะมันแทรกซึมเข้าไปได้ทุกที่...
แต่พลังมารของที่นี่กลับถูกหมอกควันกั้นไว้??
เจียงหว่านประหลาดใจจริง ๆ