คนที่ขวางรถเจียงเหล่าถัวแล้วพูดแบบนี้ ไม่ได้มีแค่คนเดียว
ชาวบ้านหลายคนขวางรถไว้ แล้วถามตรง ๆ ว่าขอไปทำงานที่บ้านเขาได้ไหม
แม้เจียงเหล่าถัวยังมึนงงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้รับปากทันที
จนกระทั่งรถแล่นไปถึงท้ายหมู่บ้าน เขามองเห็นห้องสำเร็จรูปขนาดใหญ่เต็มพื้นที่ ก็ถึงกับชะงัก
ตอนนั้นเองถึงนึกขึ้นได้ว่าหลานสาวเคยบอกว่าจะทำโกดัง แถมยังสั่งห้องสำเร็จรูปทางออนไลน์ด้วย
แต่ไม่มีใครบอกเขาสักคำว่าห้องสำเร็จรูปนี่จะ “ไฮเทค” ขนาดนี้!
เจียงอี้ที่นั่งอยู่เบาะหลังเห็นห้องสำเร็จรูปแล้วก็มีสีหน้าประหลาดใจเช่นกัน “นี่มัน...บ้านแคปซูลอวกาศเหรอ? บ้านแบบนี้ราคาไม่ถูกเลยนะ”
เจียงอ้ายกั๋วเองก็ประหลาดใจไม่น้อย
แต่พอได้ยินลูกชายพูดแบบนั้น เขาก็รีบกระแอม พลางทำท่าสุขุม “นี่ก็แค่ห้องสำเร็จรูป แพงอะไรกัน? แค่ข้างนอกดูสวยหน่อย จริง ๆ ก็ไม่ต่างจากห้องสำเร็จรูปทั่วไปหรอก”
ไม่ต่างกันงั้นเหรอ?
เจียงอี้มองห้องสำเร็จรูป “ไฮเทค” นั่น แล้วเหลือบมองพ่อลูกที่นั่งข้างหน้าและทำเป็นใจเย็น ก่อนจะแอบกลอกตา
แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ไม่ต่างก็ไม่ต่างสิ
ยังไง...มันก็ไม่ต่างกันจริง ๆ
เจียงหว่านมายืนรออยู่หน้าประตูตั้งนานแล้ว พอรถจอด เธอก็รีบเดินเข้าไปหา
“คุณปู่”
เจียงเหล่าถัวลงจากรถ พอได้ยินเสียงเจียงหว่านก็ฉีกยิ้มตอบทันทีว่า “เออ” แต่รอยยิ้มกลับแข็งค้างอย่างรวดเร็ว
สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ท้องซึ่งนูนขึ้นเล็กน้อยของเจียงหว่าน
เสื้อผ้าหลวม ๆ ก็ปิดไม่มิดแล้ว
เจียงอ้ายกั๋วลงจากรถในตอนนั้นพอดี สายตาเขาจับอยู่ที่ท้องของเจียงหว่าน แล้วก็นิ่งอึ้งไปเช่นกัน