หลังวางสาย
สีหน้าของเจียงเจี้ยนหัวบอกไม่ถูกว่าควรพูดอะไร
อยากจะบ่นอะไรสักอย่าง
แต่ก็ไม่รู้จะบ่นไปทำไม!
ถึงอย่างไรมีคนมาเช่าที่ดินบนภูเขา ก็ช่วยเพิ่มรายได้ให้หมู่บ้าน เป็นเรื่องดี!
แต่ในใจก็อดรู้สึกไม่สบายใจไม่ได้ เหมือนกำลังยืนดูคนกระโดดลงหลุมไฟอยู่ยังไงก็ไม่รู้!
เขามองเจียงหว่านที่ทำหน้า “ไร้เดียงสา” แล้วสุดท้ายก็ถอนหายใจพูดว่า “เอาเถอะ ในเมื่อตาของเธออยากเช่าที่ดินบนภูเขา งั้นก็เช่าเลย”
เจียงเจี้ยนหัวหันไปหยิบแผนที่จากชั้นวางมาวางบนโต๊ะ
“ที่ดินบนภูเขาที่ยังไม่ได้ทำเครื่องหมายพวกนี้ เช่าได้หมด ลองดูสิว่าจะเช่าตรงไหน เดี๋ยวฉันไปยื่นเรื่องให้” เจียงเจี้ยนหัวชี้ไปยังพื้นที่บนแผนที่ซึ่งแบ่งเป็นแปลงเล็ก ๆ หลายแปลง
ที่ดินบนภูเขาทั้งหมดของหมู่บ้านไป๋เจียง มีเพียงไม่กี่แห่งที่ทำเครื่องหมายไว้
ที่เหลือแทบทั้งหมดไม่มีเครื่องหมาย
เจียงหว่านมองแวบหนึ่งแล้วบอกว่า “ลุงคะ ถ้าเป็นที่ดินบนภูเขาที่ยังไม่มีเจ้าของและเช่าได้ หนูจะเช่าทั้งหมดเลยค่ะ”
เธอชอบปลูกพืช ยิ่งเทียบกับการปลูกผักในไร่แล้ว
เธอชอบป่าเขามากกว่า
ถึงอย่างไรเธอก็เป็นผู้ฝึกปลูกพืชวิญญาณ พืชพรรณในป่าต่างหากที่เป็นสนามถนัดของเธอ
อีกอย่าง การฝึกฝนของเธอก็เน้นพืชเป็นหลัก เมื่อพืชได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างเพียงพอ พวกมันก็จะตอบแทนและหล่อเลี้ยงเธอกลับเช่นกัน
นี่คือความสามารถของผู้ฝึกปลูกพืชวิญญาณ!
ขอแค่ฝึกฝนในที่ที่มีพืช พลังวิญญาณของเธอก็จะไหลเวียนไม่ขาดสายและคงอยู่อย่างไม่รู้จบ...
นอกจากนี้ ผลไม้ป่าและสมุนไพรบนภูเขาก็ทำเงินได้ไม่น้อย