คนขับรถอย่างลุงหลิ่ววิ่งงานเที่ยวหนึ่งได้ค่าแรงแค่ 600 หยวน ซื้อปลาไปตัวหนึ่งก็จ่ายเงินไปครึ่งหนึ่งแล้ว ลุงหลิ่วเจ็บใจจริง ๆ
แต่เมื่อมองปลาตะเพียนตัวใหญ่ในถังที่หนักอย่างน้อย 10 ชั่ง
พลางนึกถึงภรรยาที่กำลังเลี้ยงลูกน้อยอยู่ที่บ้าน
สุดท้ายเขาก็กัดฟันซื้อ
ตัวเองประหยัดหน่อยก็ได้ จะปล่อยให้ภรรยากับลูกต้องลำบากไม่ได้...
แต่ทันทีที่เขาเอาปลาตะเพียนตัวใหญ่ใส่ถังใบเล็กท้ายรถ พอหันมาก็เห็นหวังเชายิ้มพลางเด็ดมะเขือเทศจากแปลงผักออกมา 10 ลูก
มะเขือเทศลูกนั้นทั้งใหญ่ทั้งแดง
แค่เห็นก็น่ากินแล้ว
เมื่อนึกถึงภรรยาที่บ้านชอบกินมะเขือเทศคลุกเย็น ๆ ลุงหลิ่วก็อดเดินเข้าไปถามไม่ได้ “เถ้าแก่ มะเขือเทศนี่ขายกิโลละเท่าไรครับ? ลูกสวยมากเลย!”
“ลูกละ 10 หยวน”
“หา? เท่าไรนะ?”
“ลูกละ 10 หยวน... มะเขือเทศลูกละ 10 หยวนเหรอครับ??”
คนขับรถอย่างลุงหลิ่วคิดว่าตัวเองฟังผิด
มะเขือเทศในซูเปอร์มาร์เก็ตลดราคาแล้วกิโลละแค่หยวนกว่า ๆ เอง
แต่มะเขือเทศที่นี่กลับขายลูกละ 10 หยวน!!!
นี่มันปล้นกันชัด ๆ!!!
แต่สิ่งที่ทำให้คนขับรถอย่างลุงหลิ่วยิ่งงุนงงก็คือ
หลังซื้อมะเขือเทศแล้ว หวังเชายังซื้อผักสด มันฝรั่ง มันเทศ และผักพื้นบ้านอีกหลายอย่าง แถมสุดท้ายยังต่อรองจนซื้อฟักทองลูกใหญ่มาได้อีกลูก
ใหญ่มากจริง ๆ
อย่างน้อยก็หนักสัก 40-50 ชั่ง
ต่อมาพอรู้ว่าผักพื้นบ้านพวกนี้ขายกิโลละ 20 หยวนทั้งหมด ลุงหลิ่วก็แทบอ้าปากค้าง
“เดี๋ยวนี้ผักพื้นบ้าน...มีค่าขนาดนี้เลยเหรอ?”
ถ้างั้นจะขับรถหาเงินไปทำไม กลับบ้านไปปลูกผักยังดีกว่า!!