กรอบสดชื่น!
แถมยังมีกลิ่นหอมสดชื่นเป็นเอกลักษณ์ด้วย
นี่คือรสสัมผัสของใบมันเทศจริง ๆ เหรอ??
เฉินเจียเจียมองใบมันเทศตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและไม่อยากเชื่อ
เธอเงยหน้าถามพี่หวังว่า “พี่หวัง ใบมันเทศนี่...ใช่ใบมันเทศที่ฉันซื้อมาไหม?”
พี่หวังพยักหน้า “ใช่ค่ะ คุณหนูใหญ่”
เฉินเจียเจียได้ยินแล้วกลับยิ้มออกมา “มิน่าถึงขายตั้งกิโลละ 21 หยวน...”
ด้วยรสสัมผัสและรสชาติแบบนี้ กิโลละ 21 หยวนยังถูกไปด้วยซ้ำ!!
……
นอกจากเฉินเจียเจียแล้ว คนอื่น ๆ ในเมืองเดียวกันก็ทยอยได้รับของกันแล้ว
ซุนเสียก็เป็นหนึ่งในนั้น
แต่หลังได้รับพัสดุ เธอไม่ได้รีบร้อนแกะกล่องอย่างตื่นเต้นเหมือนเฉินเจียเจีย เพราะจริง ๆ แล้วเธอไม่ได้สนใจอาหารพื้นบ้านสักเท่าไร
เธอเป็นคนที่รักษารูปร่างมาตลอด
และมีข้อกำหนดเรื่องอาหารนำเข้าที่เข้มงวดจนเกินพอดี ทุกวันเธอกินแต่อาหารที่นักโภชนาการจัดไว้ให้เท่านั้น
แถมอาหารเหล่านั้นยังคำนวณแคลอรีอย่างละเอียดถึงระดับกรัม!
เพราะฉะนั้นที่เธอสั่งซื้อผักในไลฟ์ ก็แค่ตั้งใจสนับสนุนเจียงหว่านเท่านั้น
ไม่ได้คิดจะกินเองเลย
ที่ซื้อก็เพื่อสนับสนุนเจียงหว่านเท่านั้น
จนกระทั่งตอนบ่าย เธอเห็นข้อความในกลุ่มแชตเว่ยซิ่น
เซียนจันทรา: 【ตายแล้ว! พวกเธอได้รับผักพื้นบ้านจากบ้านคุณหนูซูกันหรือยัง? ใบมันเทศอร่อยเกินไปแล้ว นี่ต้องเป็นใบมันเทศที่กรอบหวานสดชื่นที่สุดเท่าที่ฉันเคยกินมาในชีวิตแน่ ๆ! ส่วนมันเทศนั่น ฉันกินรวดเดียวไปสามหัว สามหัวเลยนะ ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะกินเก่งขนาดนี้】