หลังฟังคำแนะนำจบ เจียงหว่านก็เงียบไป
บ่อปลาที่บ้านมีพื้นที่ไม่น้อย
แต่ข้างในเลี้ยงปลาไว้เยอะแล้ว แถมเธอยังใช้ค่ายกลตั้งเงื่อนไขให้เกิดการหมุนเวียนไม่รู้จบ พื้นที่ที่มีอยู่จึงพอแค่ให้ฝูงปลาแพร่พันธุ์และเติบโต
ถ้าอยากเลี้ยงสัตว์น้ำชนิดใหม่ ก็ต้องหาที่อื่น
ขุดบ่อเพิ่มอีกบ่อหรือ?
วิธีนี้ก็ทำได้ แต่ต้องมีพื้นที่ แถมยังต้องใช้เวลาอีกพักหนึ่ง
ทันใดนั้น เจียงหว่านก็นึกถึงสถานที่ที่เหมาะขึ้นมาแห่งหนึ่ง
บนภูเขาที่เธอเหมาพื้นที่ไว้มีแอ่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่ เลี้ยงสัตว์น้ำไว้ที่นั่นน่าจะดีไม่น้อย เพียงแต่ทำเลอยู่ในเขา…
แต่เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร
เดิมทีเธอซื้อสัตว์น้ำพวกนี้ก็เพื่อเปลี่ยนรสชาติอาหารให้คนในบ้าน
หลินเฟิงเห็นเจียงหว่านเงียบไปหลังฟังคำแนะนำจบ ก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไร คิดแค่ว่าเธอแวะมาถามราคาเฉย ๆ
เด็กสาวคนนี้อายุยังน้อย แถมยังสวมหน้ากากอนามัย คงเป็นคนในบ้านใช้ให้มาสืบราคา เห็นว่าขี้อายเลยปิดหน้าไว้
ส่วนผู้ชายที่ยืนอยู่ไม่ไกล น่าจะเป็นผู้ปกครองของเธอ
หน้าตาก็ดูดีอยู่หรอก
แต่กลับปล่อยให้เด็กสาวออกหน้าถามราคา ส่วนตัวเองหลบอยู่ข้างหลัง ไม่กล้าเข้ามา ไม่มีความกล้าเอาเสียเลย
หลินเฟิงรู้สึกดูแคลนอยู่ในใจ
“หนูไม่ซื้อก็ไม่เป็นไรนะ ถ้าจำราคาไม่ได้ เดี๋ยวพี่เขียนรายการราคาให้ เอาไว้มีอะไรไม่เข้าใจก็แวะมาถามได้ตลอด” หลินเฟิงพูดพลางหันกลับเข้าไปเตรียมเขียนรายการราคา
แต่ตอนนั้นเอง เจียงหว่านก็เอ่ยขึ้นว่า “ไม่ต้องหรอก เหมาให้ฉันเลย”