อวี๋ซินหรานเห็นท่าทางของเขาก็รู้ทันทีว่าไม่เชื่อ จึงหยิบผลหนึ่งจากกล่องยัดใส่ปากเขาเลย «ลองชิมแล้วก็รู้เอง»
เหวินอวี้กำลังจะบอกว่า «ยังไม่ได้ล้างเลย»
แต่ซานเหนียนจื่อก็แตกโพละในปาก น้ำผลไม้ฉ่ำหวานทะลักออกมา พร้อมรสหวานเข้มข้นที่อบอวลจนเขาชะงักไปทันที
หวาน!
หวานมาก!
แต่ความหวานนี้ไม่เลี่ยนเลยสักนิด กลับเป็นรสหวานชื่นใจ แถมยังมีกลิ่นผลไม้อ่อน ๆ เป็นเอกลักษณ์
พอรสหวานผสานกับกลิ่นผลไม้ ก็ยิ่งทำให้รู้สึกหยุดกินไม่ได้...
«อร่อยใช่ไหมล่ะ?»
อวี๋ซินหรานมองสามีที่ยังอึ้งอยู่ แล้วอดเชิดคางอย่างภูมิใจไม่ได้
«อร่อยใช้ได้จริง ๆ»
เหวินอวี้ไม่คิดเลยว่าซานเหนียนจื่อจะอร่อยขนาดนี้
ถึงเขาจะไม่ชอบกินของหวาน ก็ยังอดใจไม่ไหวเลย!!
ได้ยินสามีพูดแบบนั้น อวี๋ซินหรานก็ยิ่งเชิดคางสูงขึ้น «ฉันบอกตั้งนานแล้วว่าซานเหนียนจื่ออร่อยจริง ๆ ไม่งั้นคิดว่าทำไมฉันต้องไปขอเว็บสั่งซื้อจากสาวน้อยคนนั้นด้วยล่ะ!»
«จ้ะ ๆ เธอชอบก็ดีแล้ว»
เหวินอวี้พยักหน้าตามใจ แต่ก็อดเตือนไม่ได้ «แต่กินทุกวันก็อย่ากินเยอะเกินไปนะ ซานเหนียนจื่อหวานมาก อย่าลืมว่าครั้งหน้าต้องตรวจความทนต่อน้ำตาล»
พอได้ยินแบบนั้น อวี๋ซินหรานก็ห่อเหี่ยวลงทันที
คนท้องเข้าใจดี
การตรวจครรภ์นี่เหมือนต้องผ่านด่านไปทีละด่าน
ทุกด่านทำเอาใจหายใจคว่ำ กลัวว่าจะตรวจไม่ผ่านสักอย่าง!!
«ก็ได้ งั้นฉันจะคุมปริมาณทุกวัน ตอนนี้เราไปตรวจอัลตราซาวนด์สี่มิติกันก่อนเถอะ ฉันรู้สึกว่าพวกลูก ๆ เริ่มคึกคักกันแล้ว»