เจียงหว่านเอ่ยถามอีกครั้งว่า “ป้าหวัง เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่าคะ?”
หวังชุ่ยฮวาอ้าปากเหมือนจะพูด แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร
เธอเพียงกำชับเรื่องที่ห้ามหุงข้าวเสร็จ ก็หันหลังเดินจากไป
เจียงหว่านมองแผ่นหลังของเธอแล้วถอนหายใจ
สุดท้ายจึงตะโกนเตือนเสียงดังว่า “ป้าหวัง ถ้าเฉินจื่ออยากกลับบ้านก็พาเขากลับมาได้นะคะ!”
หวังชุ่ยฮวาเร่งฝีเท้าจากไปโดยไม่หันกลับมา
ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอได้ยินหรือเปล่า
เดิมทีเจียงหว่านตั้งใจจะงีบกลางวัน แต่วันนี้เธอไม่ได้พักกลางวัน กลับขึ้นเขาไปแทน
ตอนลงจากเขาอีกครั้งก็เป็นเวลาสี่โมงกว่าแล้ว
เธอเปิดไลฟ์อีกครั้ง
ใช่แล้ว
ตั้งแต่เริ่มไลฟ์มา เธอไม่เคยเปิดไลฟ์วันละสองรอบเลย แต่วันนี้เธอเปิดรอบที่สอง
แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย
แต่ทันทีที่เธอเริ่มไลฟ์ โทรศัพท์ของชาวเน็ตนับไม่ถ้วนทั่วประเทศก็ส่งเสียงแจ้งเตือนพร้อมกัน
“โห สตรีมเมอร์เริ่มไลฟ์แล้ว!!”
“แม่ เร็วเข้า สตรีมเมอร์หว่านหว่านไลฟ์แล้ว เตรียมแย่งผักกัน...”
“คุณครูครับ ผมขอไปห้องน้ำหน่อย”
“เจ้านายครับ ผมปวดท้อง...”
“คุณหมอ เดี๋ยวค่อยเจาะเส้นเลือดนะครับ ขอแย่งผักก่อน...”
“...”
บ่ายวันนั้น ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างหาข้ออ้างสารพัดเพื่อเข้ามาดูไลฟ์
【อ๊ากกก... เปิดมาก็โดนความสวยกระแทกหน้าเลย!】
【ให้ตายสิ สตรีมเมอร์ออกกล้องตรง ๆ เลยเหรอ? สวยมาก สมแล้วที่เป็นภรรยาฉัน!】
【คนข้างบนไสหัวไป นี่ภรรยาฉันต่างหาก】