เรื่องเมล็ดพันธุ์ที่เหลือก็ “ยกให้” คุณยายฮั่วจัดการ
คุณยายฮั่วดีใจจนไม่รู้จะพูดยังไง
พอหันมาก็โทรหาเพื่อนเก่าที่ทำงานอยู่สถาบันวิจัยการเกษตรแห่งชาติทันที
“ฮัลโหล! เสี่ยวชุ่ย! ฉันจำได้ว่าสถาบันวิจัยของเธอเพิ่งมีเมล็ดหัวไชเท้าขาวพันธุ์ดีล็อตใหม่ออกวางขายใช่ไหม?”
พอรับสาย คุณยายฮั่วก็พูดเข้าเรื่องพร้อมหัวเราะ
“ฉันมีเพื่อนตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง ที่บ้านทำไร่ทำนา อยากได้เมล็ดหัวไชเท้าขาวสักล็อต เธอส่งมาให้ฉันหน่อยสิ”
น้ำเสียงคุ้นเคยเป็นกันเอง บอกได้เลยว่าทั้งคู่สนิทกันมาก
ปลายสาย เซียวชุ่ย นักวิชาการอาวุโสเซียว ได้ยินคุณยายฮั่วเรียกตัวเองว่า “เสี่ยวชุ่ย” ก็กลอกตาทันที แต่บนใบหน้ากลับมีรอยยิ้มผุดขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
พอได้ยินคุณยายฮั่วขอเมล็ดหัวไชเท้าขาว เธอก็ตอบตกลงโดยไม่ต้องคิด “ได้ ส่งที่อยู่มา เดี๋ยวฉันให้คนเอาไปส่งให้เอง”
“เธอยังมีเมล็ดพันธุ์ดี ๆ ที่เหมาะกับปลูกช่วงนี้อีกไหม ส่งมาให้ฉันด้วยนะ ไว้คราวหน้าจะเลี้ยงของอร่อย”
คุณยายฮั่วพูดอย่างไม่เกรงใจอีกครั้ง
นักวิชาการอาวุโสเซียวหัวเราะแล้วตอบตกลง “ได้ ของอะไรที่ให้เธอได้ ฉันจะเตรียมไว้ให้หมด”
“เออใช่ ฉันได้ยินว่าช่วงนี้เธอหาสะใภ้ให้หลานชายอยู่ เจอหรือยัง? พอดีที่นี่มีสาวน้อยเพิ่งเรียนจบเข้ามาทำงาน หน้าตาสวยมาก ฉันถามแล้ว เธอยังไม่มีแฟนด้วยนะ!”
นักวิชาการอาวุโสเซียวพูดผ่านโทรศัพท์พร้อมหัวเราะ “ให้ฉันแนะนำให้หลานชายเธอไหม?”
เธอคิดว่าจะได้ยินเพื่อนเก่าตอบรับอย่างดีใจและกระตือรือร้น
ใครจะคิดว่าคุณยายฮั่วกลับตอบเสียงเรียบว่า “ไม่ต้องหรอก เรื่องของไอ้เด็กนั่นยังไม่ต้องรีบ เขารับปากฉันแล้วว่าจะรีบหาหลานสะใภ้ให้ ฉันก็ไม่อยากเป็นยายแก่จู้จี้ขัดใจคนอื่นแล้ว ปล่อยเขาไปเถอะ!”