“เรื่องนี้ ไว้ฉันจะอธิบายให้เธอฟังทีหลัง”
ฮั่วเหวินจิ่งมองเจียงหว่านพลางเอ่ย น้ำเสียงทุ้มต่ำ ฟังไม่ออกว่ารู้สึกอย่างไร แต่แฝงความจริงจังอยู่เล็กน้อย
ที่จริงเจียงหว่านอยากบอกว่าไม่ต้องอธิบายอะไรให้เธอฟังหรอก
คนที่ได้รับผลกระทบจากเรื่องนี้ก็ไม่ใช่เธอสักหน่อย!
แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะจู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าท้องที่ก่อนหน้านี้ยังปกติดีขยับยุกยิกขึ้นมาอีกครั้ง
จากนั้นแสงสีทองแห่งบุญกุศลที่อยู่บนตัวฮั่วเหวินจิ่งก็พุ่งเข้าไปในท้องของเธออีกแล้ว!
คราวนี้ทั้งสองคนไม่ได้สัมผัสกันด้วยซ้ำ
ดูดจากระยะไกลได้เลย!
เจียงหว่านหน้าเขียวคล้ำ
เธอถอยหลังไปสองก้าวแทบจะทันที พอเห็นว่าแสงบุญกุศลยังพุ่งเข้าไปในท้อง เธอก็หันหลังเดินหนีทันที
หลบฮั่วเหวินจิ่งไปไกลอีกครั้ง
ฮั่วเหวินจิ่ง: …？？？
หลิววั่งกับหลิวเหล่าฮั่น: …？？？
ส่วนคุณยายสองคนที่แอบจับตาดูเรื่องสนุกอยู่ไม่ไกล: …？？？
“เสี่ยวฮวา ฉันว่าเสี่ยวหว่านดูเหมือนจะไม่ค่อยชอบหลานชายเธอนะ ฝันอยากได้เธอเป็นหลานสะใภ้คงสลายแล้วละ” เซียวชุ่ยกระซิบบอกเพื่อนเก่า
ถึงเพื่อนเก่าของตัวเองจะไม่พูด เซียวชุ่ยก็พอเดาออกว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่
ถ้าไม่ได้ถูกใจสาวน้อยคนนั้น จะกระตือรือร้นขนาดนั้นถึงกับหาพันธุ์พืชมาให้เธอทำไมล่ะ?
ยังอุตส่าห์วิ่งมาเช่าบ้านอยู่ในชนบทห่างไกลแบบนี้อีก?
แถมยังขยันเลี้ยงไก่เลี้ยงเป็ดให้เธอด้วย
ชัด ๆ เลยว่าถูกใจสาวน้อยคนนั้นเข้าแล้ว!
แต่ดูจากตอนนี้ สาวน้อยคนนั้นเหมือนจะไม่ได้ชอบหลานชายของเธอน่ะสิ!