หอม หวาน นุ่มหนึบ
แถมละลายในปากทันทีที่แตะลิ้น!
จะใช้แค่คำว่า “อร่อย” มาอธิบายได้ยังไง?
รสชาตินี่สุดยอดไปเลย!!
รู้ตัวอีกที มันเทศทั้งหัวก็ถูกกินจนหมดแล้ว
สองสามีภรรยาเพิ่งได้สติ พอมองมือของอีกฝ่ายที่ไม่เหลือแม้แต่เปลือก ต่างก็เบนสายตาไปยังมันเทศอีก 2 หัวที่วางอยู่บนโต๊ะ
หวังหมิงเลี่ยงกลืนน้ำลาย “เอ่อ จริง ๆ ฉันว่าเย็นนี้เราก็กินกันเยอะแล้วนะ เหมือนจะไม่ต้องกินมันเทศอีกหัวก็ได้”
ซ่งอวิ๋นได้ยินก็พยักหน้าตาม “ใช่ นึ่งสุกแล้วไม่กิน พรุ่งนี้ก็เสีย แถมเอาไปตรวจไม่ได้ด้วย”
“งั้น...เรากินกันเถอะ จะได้ไม่ทิ้งให้เสียของ?”
“กิโลละ 20 หยวนเลยนะ! แพงอยู่เหมือนกัน ทิ้งให้เสียของน่าเสียดาย!”
สองสามีภรรยาพูดกันคนละประโยค ก่อนจะแบ่งมันเทศที่เหลือไปคนละหัว...
คืนนั้น
สองสามีภรรยาไม่เพียงไม่รู้สึกอิ่มแน่น กลับพอเอนตัวลงบนเตียงก็หลับสนิท สบายตัวจนหลับยาวไปถึงเช้า
พอตื่นขึ้นมา ทั้งคู่ก็ยังรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง!
เช้าวันนั้น หวังหมิงเลี่ยงเอาผักกับผลไม้ป่าไปส่งตรวจที่สถาบันทดสอบ พอได้ผลตรวจมาก็ตกใจสุด ๆ!
ไม่เพียงไม่มีสารปรุงแต่งอะไรทั้งนั้น
ยังไม่พบสารตกค้างเลยแม้แต่น้อย
คุณค่าทางโภชนาการแต่ละรายการก็สูงกว่าปกติ
ตัวเลขยังดีกว่ามาตรฐานอาหารสีเขียวระดับประเทศเสียอีก
เป็นวัตถุดิบจากธรรมชาติแท้ ๆ ที่ปลอดสารจริง ๆ!!
เขาถ่ายรูปส่งให้ภรรยาทันที
คิดไปคิดมา เขาก็โพสต์รูปผลตรวจลงในหน้าเพื่อนด้วย