“ระวัง! มีก้อนหิน”
ฮั่วเหวินจิ่งคว้าต้นแขนเจียงหว่านไว้ทันที ก่อนจะเตือนเสียงต่ำ
ด้านหลังเจียงหว่านไม่ไกล มีก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นเด็กอยู่จริง ๆ
แถมยังกลมมนเสียด้วย
คงเป็นของที่เด็กหยิบมาเล่น
แต่ไม่เห็นจำเป็นต้องทำขนาดนี้เลย!
เจียงหว่านไม่คิดว่าก้อนหินนั่นจะทำให้เธอ “สะดุดล้ม” ได้สักหน่อย!!!
“ขอบคุณนะ แต่ฉันไม่เป็นไร!” เจียงหว่านพูดพลางพยายามสะบัดมือเขาออก ทว่ามือของชายหนุ่มกลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เจียงหว่านอดขมวดคิ้วไม่ได้ กำลังจะพูดอะไรสักอย่าง ฮั่วเหวินจิ่งก็ปล่อยมือเสียก่อน
เขามองเธอ แล้วจู่ ๆ ก็ถามขึ้นว่า “เธอกลัวฉันอยู่เหรอ?”
เจียงหว่านชะงักไปเล็กน้อย
แต่เธอก็ยังถอยห่างจากเขาก่อน จึงค่อยเงยหน้าสบตาแล้วตอบว่า “ไม่ใช่กลัวนาย แต่ฉันคิดว่าเราไม่ควรเข้าใกล้กันเกินไป มันไม่ดีกับเราทั้งคู่!”
ก่อนหน้านี้ตอนเขาแตะมือเธอ เธอก็สัมผัสได้แล้ว!
ผู้ชายคนนี้...มีสายสัมพันธ์ทางสายเลือดกับเด็กในท้องของเธอ!
พูดอีกอย่างก็คือ
ผู้ชายคนนี้เป็นพ่อของเด็กในท้องเธอ!!
แต่เรื่องนั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ
ประเด็นสำคัญคือ ตอนที่เธอสัมผัสได้ถึงสายสัมพันธ์ทางสายเลือด บุญกุศลบนตัวผู้ชายคนนี้กลับถูกดูดออกไปครึ่งหนึ่ง แล้วไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ
ใช่แล้ว บุญกุศลหายไปตั้งครึ่งหนึ่ง!
ทั้งหมดไหลเข้ามาในร่างเธอ
พูดให้ถูกก็คือ
มันเข้าไปอยู่ในตัวเด็กในท้องของเธอ
ถึงเธอจะไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่ก็เข้าใจแล้ว
ว่าทำไมก่อนหน้านี้แค่เธอเข้าใกล้เขา บุญกุศลบนตัวเขาถึงไหลเข้ามาในร่างเธอ!