หลังจากการสำรวจมาหลายวัน จางฮาวก็เข้าใจความสามารถของของแฟนตาซีที่ตัวเองมีอยู่ได้ในระดับพื้นฐานแล้ว
นอกจากความสามารถในการระบุฝ่ายเรา ฝ่ายศัตรู และสถานการณ์โดยรอบบนแผนที่ได้แล้ว อีกความสามารถหนึ่งคือการเติมเงินผ่านการใช้จ่ายเงิน และหลังจากเติมเงินแล้ว ยอดคงเหลือก็สามารถใช้ซื้อสินค้าในห้างสรรพสินค้าได้
แต่ที่น่าเสียดายคือ ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้มีข้อจำกัดบางอย่าง
สามารถซื้อได้เพียงสิ่งของหรืออุปกรณ์อุตสาหกรรมหรือผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมที่จะเกิดขึ้นภายใน 10 ปีนับจากยุคปัจจุบันเท่านั้น
ถึงแม้สิ่งที่มองเห็นได้บนแพลตฟอร์มจะเรียกได้ว่าครอบคลุมทุกสิ่ง แม้กระทั่งสามารถมองเห็นผลิตภัณฑ์จากอนาคต 40-50 ปีหรือแม้กระทั่งร้อยปีข้างหน้า แต่สิ่งของเหล่านั้นทั้งหมดเป็นสีเทา กล่าวคือ ไม่สามารถซื้อได้โดยตรง
หลังจากสำรวจแล้ว จางฮาวจึงเข้าใจว่า สิ่งของที่สามารถซื้อได้โดยไม่มีข้อจำกัดใดๆ นั้น มีเพียงสิ่งของหรือผลิตภัณฑ์ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นภายใน 10 ปีข้างหน้าเท่านั้น
ที่สำคัญที่สุด หลังจากศึกษามาสักพัก จางฮาวก็พบกับความผิดหวังเล็กน้อยที่ได้ค้นพบว่า ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้สามารถซื้อได้เพียงผลิตภัณฑ์พลเรือนบางอย่างเท่านั้น
และราคาของสิ่งของทั้งหมด จริงๆ แล้วค่อนข้างย่อมเยา โดยพื้นฐานแล้วขายตามราคาในยุคหลังที่จางฮาวรู้จัก
สำหรับจางฮาวแล้ว นับว่าเป็นข่าวดีอยู่ไม่น้อย
และต้องการจะเติมเงิน ก็ทำได้เพียงใช้โลหะมีค่าเช่นทองและเงินเท่านั้น
อัตราการเติมเงินคร่าวๆ ก็เทียบเท่ากับราคาทองและเงินในยุคหลัง
เหรียญเงินหนึ่งหยวน สามารถแลกได้ประมาณ 160-180 เหรียญห้างสรรพสินค้า
คิดคำนวณดู เหรียญเงินหนึ่งเหรียญมีปริมาณเงินประมาณ 80%-90% และน้ำหนักของเหรียญเงินหนึ่งเหรียญอยู่ที่ประมาณ 26.8-27.2 กรัม คิดคำนวณ หากเหรียญเงินทั้งหมดคำนวณที่ 27 กรัมและความบริสุทธิ์ของเงิน 85% แล้ว เหรียญเงินหนึ่งเหรียญจะมีปริมาณเงินประมาณ 23 กรัม
หากคิดอัตราแลกเปลี่ยนที่ค่ากลาง 170 เหรียญ ราคาแลกเปลี่ยนของเงินหนึ่งกรัมจะอยู่ที่ประมาณ 7.4 เหรียญห้างสรรพสินค้า
คิดคำนวณดูแล้ว ยังสูงกว่าราคาเงินในยุคหลังที่จางฮาวรู้จักอยู่เท่าตัว (ในภพชาติก่อนของจางฮาว เงินมีมูลค่ามากกว่า)
แน่นอนว่า สินค้าในห้างสรรพสินค้าก็มีราคาสูงขึ้นประมาณเท่าตัวเช่นกัน
โดยรวมแล้ว ถือว่าพอๆ กัน
ส่วนทองคำนั้น จางฮาวหรือแม้แต่กองพลอิสระที่สองทั้งหมดก็ไม่มีมากนัก ในที่สุดจางฮาวก็ใช้ทองคำเพียงประมาณหนึ่งกรัมในการทดลอง และสุดท้ายก็แลกได้ 685 เหรียญห้างสรรพสินค้า
ที่สำคัญที่สุด ทองและเงินที่แลกไป ไม่ได้หายไปไหน ยังสามารถแลกกลับคืนมาได้ตามอัตราที่ห้างสรรพสินค้ากำหนดอีกด้วย
จากจุดนี้ จางฮาวสัมผัสได้ทันทีว่ามีโอกาสทำกำไร
ต้องรู้ว่า ในเวลานี้ ประเทศของเรา เนื่องจากพระราชบัญญัติเงินของอเมริกา เงินกำลังไหลเข้าสู่อเมริกาเป็นจำนวนมาก ทำให้ราคาเงินในประเทศของเรากำลังพุ่งสูงขึ้นอย่างกว้างขวาง
และตามอัตราแลกเปลี่ยนของห้างสรรพสินค้า ราคาทองคำหนึ่งกรัม โดยพื้นฐานเทียบเท่ากับราคาเงินประมาณ 90 กรัม
ส่วนสาธารณรัฐจีนในปัจจุบันนี้ อัตราแลกเปลี่ยนระหว่างทองและเงินอยู่ที่ประมาณ 1:40
คิดคำนวณดูก็คือ หากตัวเองใช้เงินแลกเป็นทองคำ แล้วแลกกับห้างสรรพสินค้าเป็นเงิน จากนั้นใช้เงินเหล่านี้แลกเป็นทองคำอีกครั้ง
ไป-กลับแบบนี้ มีส่วนต่างถึงเท่าตัวเลยทีเดียว
ด้วยวิธีนี้ ปัญหามากมายก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
แต่พอจางฮาวคิดอีกที ก็อดส่ายหน้าอย่างขมขื่นไม่ได้ ความคิดนั้นงดงาม แต่ความเป็นจริงกลับโหดร้าย ตัวเองไม่ต้องพูดถึงว่าจะมีทองและเงินพอให้คนอื่นแลกหรือไม่ เพียงแค่สถานการณ์ตอนนี้ของตัวเองและกองทัพ เรื่องนี้ก็ทำไม่ได้อยู่ดี
แต่จางฮาวเป็นคนมองโลกในแง่ดีโดยธรรมชาติ เขารีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านเหล่านั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว
เพียงแค่นี้ สำหรับจางฮาว ก็ถือเป็นข่าวดีที่หาดูได้ยากแล้ว
ยกตัวอย่างเช่นสินค้าที่จางฮาวกำลังมองเห็นอยู่ตอนนี้
【เพนิซิลลิน (800,000 หน่วย)*24 ราคา: 42.8 เหรียญห้างสรรพสินค้า】
ใช่แล้ว กล่องหนึ่งมีทั้งหมด 24 ขวด แต่ละขวดเป็นเพนิซิลลิน 800,000 หน่วย ราคากลับต้องการเพียง 42.8 เหรียญห้างสรรพสินค้าเท่านั้น
จางฮาวรู้จักเพนิซิลลินเป็นอย่างดี
ในเวลานี้ ผู้คนทั่วทั้งโลกไม่มีการดื้อยา ต่อให้ไม่ใช่เพนิซิลลิน 800,000 หน่วย ถึงจะเป็นเพนิซิลลิน 8,000 หน่วยหรือแม้กระทั่ง 5,000 หน่วย ก็เพียงพอสำหรับทหารบาดเจ็บในตอนนี้แล้ว
และเพนิซิลลิน 24 ขวดรวม 19,200,000 หน่วย หากเจือจางเป็น 5,000 หน่วยต่อหนึ่งชุด จะได้ 3,840 ชุด
เพียงพอให้พวกเขาทั้งหมดใช้ได้อีกนานทีเดียว
แต่ในทันใดนั้น จางฮาวก็อดที่จะน้ำตาซึมไม่ได้ ทำไมของแฟนตาซีนี้มาช้าเกินไป หากมาก่อนหน้านี้ การสูญเสียของกองทัพอาจน้อยลงมาก
เรื่องด่วนไม่ควรชักช้า จางฮาวซื้อเพนิซิลลินหนึ่งกล่องทันที
เพื่อรักษาทหารบาดเจ็บให้เร็วที่สุด จางฮาวไม่กล้าลังเล จึงรีบเติมเงินอีกทั้งหมดสี่เหรียญเงิน รวมกับเงินที่เหลือก่อนหน้านี้ ตอนนี้เหลือยอดคงเหลือทั้งหมด 816.5 เหรียญห้างสรรพสินค้า
จากนั้น จางฮาวก็สั่งซื้อน้ำเกลือบรรจุขวด 500 มิลลิลิตร 24 ขวดอีกสิบกล่อง รวมถึงกระบอกฉีดยาและเวชภัณฑ์อื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
หลังจากซื้อของทั้งหมดนี้เรียบร้อย ยอดคงเหลือในห้างสรรพสินค้าของจางฮาวก็ลดลงเหลือเพียง 6.2 เหรียญทันที
จากนั้น ตอนเลือกผู้รับสินค้า จางฮาวก็ยืนยันเลือกตัวเอง
ทันใดนั้น บนหน้าจอคำสั่งซื้อก็ปรากฏการนับถอยหลังขึ้นมา
และเวลาจัดส่ง: 59 นาที 59 วินาที...58 วินาที...
ชั่วขณะนั้น จางฮาวก็อดรู้สึก curious ขึ้นมาไม่ได้ การจัดส่งนี้ ส่งมาด้วยวิธีไหนกันแน่?
เพียงแต่ จางฮาวก็ไม่เข้าใจเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ตอนนี้เงินจ่ายไปแล้ว ทำได้เพียงรออย่างอดทน
ในเวลาไม่นานหลังจากเวลานับถอยหลังเป็นศูนย์ ก็เห็นทหารคนหนึ่งวิ่งเข้ามา พูดอะไรบางอย่างกับเหอเหวินเฟิง ทหารองครักษ์ของจางฮาว
หลังจากฟังคำพูดของทหารคนนั้น เหอเหวินเฟิงดูเหมือนจะประหลาดใจเล็กน้อย รีบวิ่งมาหาจางฮาวทันที
"ผู้บังคับกองพลครับ เมื่อกี้ด่านทหารกองที่สี่รายงานว่าข้างนอกมีชาวบ้านคนหนึ่ง ขับวัวลากเกวียนมาบอกว่าส่งของให้ท่าน ท่านช่วยดู..."
ได้ยินคำพูดนี้ จางฮาวรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันที เข้าใจแล้วว่านี่คงเป็นของที่ตัวเองซื้อในห้างสรรพสินค้า
เพียงแต่ ตอนนี้จางฮาวก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ชาวบ้านคนนี้เป็นเรื่องอะไร?
จากนั้น จางฮาวก็พูดว่า "ฉันให้คนไปจัดหาของบางอย่าง ไป เราไปดูด้วยกันเถอะ"
พูดจบ จางฮาวก็พาเหอเหวินเฟิงเดินออกไปข้างนอก
ไม่นานนัก ก็เห็นชายวัยกลางคนอายุประมาณสามสิบถึงสี่สิบปีคนหนึ่ง ขับเกวียนที่ลากด้วยวัวน้ำ ด้านบนเกวียนปิดด้วยผ้าผืนหนึ่ง มองไม่ค่อยชัดว่าข้างในเป็นอะไร
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างก็อดรู้สึก curious ขึ้นมาไม่ได้