“แล้วหลังจากภรรยาคนแรกของเขาตายไปเล่า?”
เรื่องนี้เหอไต้จวังจำไม่ค่อยได้ ในความทรงจำของเขา โจวไต่หลางดูเหมือนจะขุดหลุมอยู่ตลอด มีเพียงช่วงครึ่งปีหลังจากแต่งกับนางเมิ่งเท่านั้นที่หยุดไป
ตอนนั้นเขายังคิดว่าคุณหนูตระกูลเมิ่งอาจมีชะตาบางอย่างที่ข่มโจวไต่หลางได้ ไม่คิดว่าภายหลังจะข่มไม่อยู่เช่นกัน
จูอี๋ซักถามต่อ “เจ้าเคยเห็นภรรยาคนแรกของโจวไต่หลางหรือไม่ ข้าหมายถึงหลังจากนางตายไปแล้ว”
เหอไต้จวังพยักหน้า “เคยเห็นอยู่หลายครั้ง แถวนี้เหมือนกัน แต่นางไม่สนใจผู้คน ข้าก็เลยไม่เข้าไปใกล้อีก!”
จูอี๋ไม่ได้ถามต่อ นางนำเงินกระดาษที่เหลืออยู่ในมือเผาให้เขาทั้งหมด
เหอไต้จวังนึกว่านางคงไม่ให้แล้ว คราวนี้จึงรับไปด้วยความซาบซึ้งสุดชีวิต แล้วรีบหดกลับเข้าไปในรอยแยกกำแพงทันที
จูอี๋ย้อนกลับไปยังตรอกเมื่อครู่ สัมผัสบรรยากาศรอบด้านอย่างละเอียด แล้วรู้สึกว่าพลังหงส์มืดในบ้านตระกูลโจวมีแนวโน้มจะเพิ่มขึ้นทีละน้อย
ขณะที่กำลังคิดจะปีนกำแพงเข้าไปดู จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดังมาจากเรือนที่อยู่ห่างกันเพียงกำแพงกั้น
นางตั้งใจฟังอยู่ครู่หนึ่ง เสียงนั้นฟังอย่างไรก็คล้ายเสียงขุดดิน
หรือว่านี่จะเป็นการขุดหลุมกลางดึกอย่างที่เหอไต้จวังเล่า?
จูอี๋รีบเก็บข้าวของบนพื้นทั้งหมดใส่ลงในแผ่นหยก แล้วกระโดดขึ้นไปเกาะบนกำแพง
ในสวนหลังเรือนตระกูลโจว มีเงาคนหนึ่งกำลังก้มตัวแกว่งเสียม ขุดดินทีละครั้ง