“ท่านแม่ ท่านดูสิ นั่นใช่หลิวเหอเม่ยหรือไม่?”
หลิวเจียเหอชี้ไปยังสตรีที่เดินเข้ามาจากเบื้องหน้า พลางเอ่ยอย่างตกใจ ทว่าสตรีผู้นั้นกลับไม่มีปฏิกิริยาใด แม้ได้ยินชื่อนี้
หลิวอาเฉียวมองตามสายตาบุตรสาว แวบแรกก็ตกตะลึงไปชั่วขณะเช่นกัน
แต่แล้วนางก็เอ่ยว่า “เจียเหอ หลิวเหอเม่ยดูเหมือนจะเตี้ยกว่านางอยู่เล็กน้อย อีกทั้งเครื่องแต่งกายของนางคล้ายสาวใช้ในคฤหาสน์”
ขณะนั้นเอง สาวใช้ผู้พาพวกนางมาเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ยิ้มพลางกล่าวกับสาวใช้ที่เดินเข้ามาว่า “พี่ชิงชิว พวกนางคือแขกคนสำคัญของคุณหนูใหญ่ ท่านช่วยต้อนรับให้ดีด้วย”
ชิงชิวหรือ?
หลิวเจียเหอจึงได้สติ คนตรงหน้าเพียงมีหน้าตาคล้ายหลิวเหอเม่ยเท่านั้น
นางชื่อชิงชิว เป็นสาวใช้ในจวนแห่งนี้
“วางใจเถิด ข้าจะไม่ทำให้คุณหนูใหญ่ผิดหวัง ฮูหยินกับคุณหนู นี่คือชุดขี่ม้าที่คุณหนูใหญ่เตรียมไว้ให้ เชิญตามข้าเข้าไปเปลี่ยนได้เลย”
ชิงชิวตอบรับด้วยรอยยิ้ม ก่อนเงยหน้ามองหลิวอาเฉียวและคนอื่น ๆ
หลิวอาเฉียวกับบุตรสาวจ้องใบหน้าของชิงชิว จากนั้นทั้งคู่ก็สบตากัน ต่างอดทอดถอนใจด้วยความทึ่งมิได้
ชิงชิวผู้นี้มีหน้าตาคล้ายหลิวเหอเม่ยยิ่งนัก!
เพียงแต่ชิงชิวมีบุคลิกดีกว่าเล็กน้อย รูปร่างก็สูงกว่า ผิวพรรณยังได้รับการบำรุงจนละเอียดเนียนกว่าหลิวเหอเม่ย จึงช่วยกลบจุดด้อยบนใบหน้าของนางได้
หลิวเหอเม่ยหน้าตาไม่งดงามนัก ใบหน้าของชิงชิวคล้ายคลึงกับนาง จึงดูธรรมดาไปด้วย ทว่าผิวพรรณขาวนวลก็ช่วยเพิ่มความงามขึ้นมาได้หลายส่วน
“พี่ชิงชิว ท่านเป็นสาวใช้ในคฤหาสน์แห่งนี้หรือ? ท่านหน้าตาคล้ายคนบ้านเดียวกับข้าผู้หนึ่งยิ่งนัก ข้าเกือบคิดว่าท่านเป็นนางเสียแล้ว”