เมื่อเห็นท่าทางยินดีเป็นพิเศษของกวนหมิงสงยามเอ่ยถึงการค้าขาย หลิวเจียเหอก็อดทอดถอนใจไม่ได้ มิน่าเล่า ชาติก่อนจึงมักได้ยินผู้คนกล่าวว่ากวนหมิงสงเกิดมาเพื่อทำการค้าโดยแท้
เขานี่ช่างคลั่งไคล้การค้ายิ่งนัก!
ชาติก่อน หลังจากบุตรอนุเข้ามารับช่วงกิจการของตระกูลกวน กิจการก็ไม่เจริญก้าวหน้าขึ้นเลยแม้แต่น้อย เอาแต่กินทุนเก่าที่สร้างสมไว้ก่อนหน้า
นางจำได้ว่าในช่วงก่อนสิ้นใจ ร้านค้าอื่นในเมืองหลวงใกล้จะตามตระกูลกวนทันแล้ว
เห็นได้ชัดว่าเมื่อไม่มีกวนหมิงสง ตระกูลกวนก็ย่อมเสื่อมถอยลงทุกวัน
แต่ยามนี้ตระกูลกวนกำลังรุ่งเรืองถึงขีดสุด คิดแล้วก็คงเป็นเพราะมีกวนหมิงสงอยู่ เมื่อคิดเช่นนี้ หลิวเจียเหอก็พลันรู้สึกว่าหากกิจการของตนได้ร่วมมือกับกวนหมิงสงอีกครั้ง ก็คงก้าวหน้าไปได้อีกขั้น
ดังนั้น หลิวเจียเหอและคนอื่น ๆ จึงนัดกับกวนหมิงสงไว้ว่าพรุ่งนี้จะหารือเรื่องการค้ากันโดยตรง
วันรุ่งขึ้น
กวนหมิงสงดูมีชีวิตชีวาแต่เช้าตรู่ก็ไปตามที่อยู่จนถึงร้านหม้อไฟของหลิวเจียเหอและคนอื่น ๆ
ก่อนหน้านี้เขาอยู่ตรวจดูร้านค้าของตระกูลทางแถบเจียงหนานมาโดยตลอด ส่วนการถูกวางยาพิษก็เกิดขึ้นระหว่างเดินทางกลับเมืองหลวง เขาจึงไม่รู้ว่าหม้อไฟชนิดนี้กำลังเป็นที่นิยมในเมืองหลวง
สองแม่ลูกหลิวอาเฉียวพาเขาไปยังห้องส่วนตัว ตั้งใจให้เขาลิ้มลองหม้อไฟของพวกนางไปพลาง แล้วหารือเรื่องการค้าไปพลาง
“หม้อไฟนี้รสชาติดียิ่ง ข้าชอบมากทีเดียว แต่หากจะเผยแพร่ไปทั่วแผ่นดิน ข้าคิดว่าควรเพิ่มรสชาติให้หลากหลายขึ้นอีกสักหน่อย”
หลังจากชิมหม้อไฟของพวกนางแล้ว กวนหมิงสงก็เอ่ยชมและแสดงความเห็นชอบทันที