ยามเขาสิ้นใจ ชาวเมืองหลวงต่างโศกเศร้า ผู้คนพร้อมใจกันสวมชุดไว้ทุกข์ให้เขา
เห็นได้ว่าเขาเป็นที่รักใคร่ของชาวบ้านเพียงใด นี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่คนอยู่เบื้องหลังต้องการกำจัดเขา
ภายหลังหลิวเจียเหอจึงได้รู้ฐานะและเรื่องราวของเขา ในใจก็รู้สึกเสียใจอย่างยิ่ง
เมิ่งสิงชวน ขุนนางผู้ดูแลศาลต้าหลี่ที่อายุน้อยที่สุดแห่งตงหมิง
เขาเป็นคนเที่ยงธรรม ไม่เห็นแก่พวกพ้อง และไม่เกรงกลัวผู้มีอำนาจ
ยึดมั่นเพียงความเที่ยงธรรมและความจริง เป็นขุนนางน้ำดีผู้ยินดีทวงความเป็นธรรมให้ชาวบ้านจากใจจริง
ชาวบ้านกล่าวว่า ต่อให้มารดาแท้ ๆ ทำผิด เขาก็จะจับเข้าคุกด้วยตนเอง
ในช่วงหลายปีที่รับราชการ เขาคลี่คลายคดีอยุติธรรมได้หลายคดี แน่นอนว่าย่อมล่วงเกินผู้มีอำนาจไปไม่น้อย
คราวนี้ระหว่างเดินทางเข้าเมืองหลวง เมิ่งสิงชวนกำลังไปสืบคดี จึงถูกคนไล่สังหารจนบาดเจ็บสาหัส คนที่อยู่เบื้องหลังอาศัยข้ออ้างว่ากำลังตามจับโจรเพื่อไล่ฆ่าเขา
เมื่อได้มีชีวิตใหม่อีกครั้ง หลิวเจียเหอตั้งใจเปลี่ยนชะตากรรมจากชาติก่อน จะช่วยเขาให้ได้สุดกำลัง
「ท่านพ่อ พวกเรามาถึงที่ใดแล้ว」
หลังเดินทางมาเกือบสามวัน หลิวเจียเหอเลิกม่านรถม้าขึ้น ถามโจวเฉิงอวี้
「ถึงเมืองไคโจวแล้ว เหนื่อยหรือไม่? เมื่อครู่ได้ยินคนบนถนนบอกว่าเดินทางต่อไปอีกหลายกิโลเมตรก็จะมีสถานีพักม้า ฟ้าใกล้มืดแล้ว พวกเราไปพักที่นั่นสักคืนเถิด」
โจวเฉิงอวี้นั่งอยู่ด้านนอกรถม้า มือยังจับบังเหียนไว้
หลิวเจียเหอใจหายวาบ
ไคโจวหรือ?
ชาติก่อนดูเหมือนนางจะพบเมิ่งสิงชวนที่นี่