พวกนางมิได้ต้องการฐานะคุณหนูแห่งจวนกั๋วกง หากแต่จำต้องเปิดเผยเรื่องของเมิ่งหว่านอิ๋งให้กระจ่าง
เหตุที่เมิ่งหว่านอิ๋งคิดทำร้ายพวกนางแม่ลูก นอกจากเพราะโจวเฉิงอวี้แล้ว ยังเพราะหวาดกลัวว่าจะสูญเสียฐานะคุณหนูผู้เป็นบุตรสาวแห่งจวนกั๋วกงของตน
แม้กระทั่งแม่นมตู้กับพวกพ้องยังคิดวางยาพิษสังหารมารดา พวกนางก็ไม่จำเป็นต้องปล่อยให้บุตรสาวของอีกฝ่ายเสวยสุขกับความมั่งคั่งต่อไป
ต่อให้เปิดเผยฐานะออกไป เมิ่งหว่านอิ๋งก็อาจไม่ถูกขับออกจากจวนกั๋วกง อย่างน้อยก็ทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจบ้าง อีกทั้งหากภายหน้าเมิ่งหว่านอิ๋งคิดลงมือกับพวกนางแม่ลูกอีก ก็ต้องคำนึงถึงจวนกั๋วกงอยู่บ้าง
ดังนั้น หลิวเจียเหอจึงก้าวออกมาเอง
“ท่านพ่อ ท่านแม่”
พูดถึงใคร ผู้นั้นก็มาพอดี ทันทีที่สิ้นเสียงของหลิวเจียเหอ เมิ่งหว่านอิ๋งก็เดินเข้ามาจากประตู
ดวงตาของนางแดงบวม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเศร้า นางมองไปยังสามีภรรยากั๋วกง ก่อนจะก้าวเข้ามาคุกเข่าลงตรงหน้าพวกเขาเสียงดังตุบ
“ลูกมีความผิด เป็นลูกที่ครอบครองฐานะบุตรสาวแท้ ๆ ของพวกท่าน ทำให้นางต้องระหกระเหินอยู่ในชนบทและทนทุกข์ ลูกยินดีคืนฐานะนี้ให้นาง
เพียงแต่พระคุณที่ท่านพ่อท่านแม่เลี้ยงดูลูกมาหลายปี ลูกมิอาจตอบแทนได้หมดสิ้น ขอเพียงชาติหน้าลูกจะคาบหญ้าคาบห่วงทองมาตอบแทน แม่นมตู้ทำเรื่องเลวร้ายถึงเพียงนี้ ลูกก็ไม่มีหน้าพบพี่หญิงอีกแล้ว”
เมิ่งหว่านอิ๋งโขกศีรษะเสียงดังต่อหน้าสามีภรรยากั๋วกงหลายครั้ง จากนั้นก็พุ่งตัวไปชนเสาที่อยู่ข้างกายอย่างแรง