ฉินเซียวมองไปที่โทรศัพท์ของฉินเซียงหยางที่ยังอยู่ในระหว่างการสนทนา
"พี่หลิว นายหลี่จู๋ว่าง หลี่หัวหน้าหน่วย ของกรมการปกครองการทหารอยู่ที่นั่นไหม? ให้เขามารับสายที!"
หลังจากคิดอยูครู่หนึ่ง ฉินเซียวก็พูดใส่โทรศัพท์ไป
หลิวชิงชวนในฐานะเลขาของฉินเซียงหยาง ย่อมเป็นชะตากรรมเดียวกันกับฉินเซียงหยาง ดังนั้นบทสนทนาระหว่างพ่อลูกตระกูลฉินจึงไม่ได้ปิดบังหลิวชิงชวนเป็นพิเศษ
"ได้ครับ เดี๋ยวผมเอาโทรศัพท์ไปให้หัวหน้าหลี่!"
เสียงของหลิวชิงชวนดังมาจากปลายสาย
ในเวลานี้ ภายในลานคฤหาสน์ตระกูลเมิ่ง หัวใจของหลิวชิงชวนกำลังตื่นเต้นระลอกใหญ่จากบทสนทนาระหว่างพ่อลูกตระกูลฉิน พอได้ยินคำพูดของฉินเซียวแล้ว หลิวชิงชวนก็ไม่รีรอแม้แต่น้อย หันหลังเดินเข้าไปในห้องรับแขกของคฤหาสน์ทันที
เพียงแต่ ตอนที่เดินเข้าห้องรับแขก หลิวชิงชวนแทบจะโดยสัญชาตญาณก้มหัวยิ้มให้หลินเฟิงก่อน
เมื่อครู่ฉินเซียวคุยกับฉินเซียงหยางทางโทรศัพท์ เรียกเขาว่าพี่เฟิง
แค่เพียงเท่านี้ ก็เพียงพอแล้วที่หลิวชิงชวนจะแสดงความเคารพต่อหลินเฟิง
พอเห็นหลิวชิงชวนเดินเข้ามา เหล่าคนในตระกูลเมิ่งในห้องรับแขกต่างก็กลั้นหายใจ หัวใจแทบจะกระตุกขึ้นมาอยู่ที่ลำคอ
ท่าทีของตระกูลฉิน มีผลต่อสถานการณ์ต่อไปของตระกูลเมิ่ง
หลิวชิงชวนเดินตรงไปหาหลี่จู๋ว่าง: "ท่านคือหัวหน้าหลี่ใช่ไหมครับ?"
"ผมเอง!"
หลี่จู๋ว่างรู้สึกประหลาดใจ ไม่รู้ว่าเลขาของนายกเทศมนตรีคนนี้มาหาตนเพราะอะไร
"คุณชายฉินต้องการพบท่านครับ"